Morela 'Hargrand' Prunus armeniaca 'Hargrand'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Hargrand' - należy do kanadyjskiej grupy odmian z ośrodka badawczego Harrow w Ontario i została wprowadzona do praktyki pod koniec lat 70. XX wieku. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie i w wieku dorosłym zazwyczaj osiąga 3–4 m wysokości i szerokości, w zależności od podkładki i wybranego kształtu korony. Liście są ciemnozielone, jajowate, jesienią przebarwiają się na żółto. Na wiosnę pojawiają się białe do delikatnie różowych kwiaty, które przyciągają zapylacze, w naszych warunkach najczęściej od końca marca do kwietnia, w chłodniejszych rejonach nawet do początku maja. Odmiana jest samopylna, owocuje również jako soliter i wykazuje bardzo dobrą odporność na choroby. Owoce dojrzewają od początku sierpnia, często zaledwie kilka dni po 'Velkopavlovické'. Są duże, często 85–120 g, pomarańczowe z delikatnym czerwonym rumieńcem i lekko owłosioną skórką. Miąższ jest jasno do średnio pomarańczowego, jędrny, soczysty i aromatyczny, pestka zazwyczaj dobrze się oddziela. W kuchni sprawdzi się na surowo, do kompotów, dżemów i suszenia, dzięki jędrności znosi również krótki transport. Morele są naturalnym źródłem karotenoidów, w tym beta-karotenu, oraz składników mineralnych, zwłaszcza potasu. Zalecamy przerzedzanie owoców.

Uprawa: Wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalna jest reakcja gleby neutralna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i zwiększa się ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, idealnie na łagodnym zboczu lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu więcej drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiernego nawodnienia, dlatego woda powinna być dostarczana w mniejszych dawkach, ale do głębokości. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zbilansowanymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego rozrostu kosztem plonowania. Cięcie moreli jest specyficzne i przeprowadza się je głównie po zbiorach, kiedy to wspiera się odnowę owoconośnego obrostu i zmniejsza ryzyko infekcji, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym zakresie, dlatego u młodych drzewek wskazana jest ochrona pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach również wybór osłoniętego stanowiska.

Autor: Kristýna | Rewizja: 15.01.2026

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli