Morela 'Harostar' Prunus armeniaca 'Harostar'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Harostar'  - samopylna odmiana moreli z kanadyjskiej hodowli Harrow Research Station w Ontario, w Ameryce Północnej znana także jako AC™ Harostar. Do uprawy wprowadzono ją w 2000 roku i należy do odmian o jędrnych owocach, dobrej odporności na choroby i równomiernym dojrzewaniu. Wzrost jest średnio silny do silniejszego, jednak ostateczna wielkość korony zależy od podkładki, gleby, cięcia i formy uprawy. Koronę prowadzi się luźno, aby jędrne owoce dobrze dojrzewały, a po deszczu szybko obsychały. Liście są zielone, eliptyczne, kwiaty białe do jasnoróżowych, otwierają się w marcu lub kwietniu. Kwiaty odwiedzają pszczoły i trzmiele. Owoce dojrzewają pod koniec lipca lub na początku sierpnia, mniej więcej po odmianie 'Harcot' i przed późniejszą 'Harlayne'. Są średniej wielkości do dużych, eliptyczne, lekko asymetryczne, z błyszczącą, ciemnopomarańczową skórką i skłonnością do czerwonego rumieńca. Miąższ jest pomarańczowy, jędrny, średnio soczysty, słodki, lekko winny i dobrze oddziela się od pestki. Owoce zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne, barwniki karotenoidowe i polifenole. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do ciast, kompotów, dżemów, sosów, do suszenia i mrożenia.

Uprawa: Morele wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych, o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i wzrasta ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, najlepiej na łagodnym stoku lub w miejscu o dobrej cyrkulacji powietrza. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się odstępy około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiaru wody, dlatego wodę podaje się w mniejszych dawkach, ale tak, aby dotarła głęboko. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po przekwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie moreli jest specyficzne i wykonuje się je głównie po zbiorze, co wspiera odnawianie pędów owoconośnych i zmniejsza ryzyko infekcji, natomiast silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym stopniu, dlatego u młodych drzewek zaleca się ochronę pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach także wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na:  Instrukcja uprawy moreli

Autor: Kristýna | Rewizja: 22.06. 2026