Morela 'Kioto' Prunus armeniaca 'Kyoto'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Kioto' - francuska odmiana z kręgu hodowli Benoit Escande, w europejskich szkółkach prowadzona jako odmiana chroniona. Drzewo rośnie średnio silnie i w wieku dojrzałym osiąga zwykle około 3–4 m wysokości i szerokości. W okresie owocowania korona lekko się rozkłada i tworzy wiele krótkopędów owoconośnych. Liście są ciemnozielone, latem tworzą zwarte ulistnienie, które chroni owoce przed poparzeniem słonecznym. Wyraźną cechą jest późniejszy, a często także dłuższy okres kwitnienia, w naszych warunkach klimatycznych najczęściej w kwietniu. Kwiaty są białe do jasnoróżowych i zwykle lepiej znoszą wiosenne przymrozki niż kwiaty popularnych wczesnych moreli. Odmiana jest samopylna, dlatego dobrze owocuje także jako pojedyncze drzewo, jednak obecność innej, później kwitnącej moreli może zwiększyć zawiązywanie owoców w chłodne i wietrzne wiosny. Owoce dojrzewają od połowy do końca lipca, ważą 50–70 g, są okrągłe do lekko owalnych, jaskrawopomarańczowe z czerwonym rumieńcem i jędrną skórką. Miąższ jest jędrny, słodki i soczysty, nadaje się do bezpośredniego spożycia, na kompoty i do suszenia. Morele dostarczają karotenoidów i witaminy C, a w miąższu obecne są także potas i inne składniki mineralne.

Uprawa: Morele wymagają gleb lekkich do średnio ciężkich, głębokich, bardzo dobrze przepuszczalnych i bogatych w próchnicę, optymalnie o odczynie obojętnym do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i wzrasta ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, najlepiej na łagodnym zboczu lub w miejscu o dobrej cyrkulacji powietrza. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach długotrwałej suszy. Morele nie znoszą nadmiaru wilgoci, dlatego wodę podaje się w mniejszych dawkach, ale tak, by docierała głęboko. Nawożenie prowadzi się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie moreli jest specyficzne i wykonuje się je głównie po zbiorze, co wspiera odnawianie pędów owoconośnych i zmniejsza ryzyko infekcji. Silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym stopniu, dlatego u młodych drzewek zaleca się zabezpieczenie pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach wybór osłoniętego stanowiska.

Autor: Kristýna | Rewizja: 15.01. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli