Morela 'Kioto' Prunus armeniaca 'Kyoto'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Kioto' - francuska odmiana z kręgu hodowli Benoit Escande, w europejskich szkółkach prowadzona jako odmiana chroniona. Drzewo ma średni wzrost i w wieku dorosłym zazwyczaj osiąga około 3–4 m wysokości i szerokości, w okresie owocowania korona lekko się rozkłada i tworzy wiele pędów owoconośnych. Liście są ciemnozielone, latem tworzą zwartą masę liściową, która chroni owoce przed przypaleniem. Charakterystyczną cechą jest późniejszy i często dłuższy okres kwitnienia, w naszych warunkach najczęściej w kwietniu. Kwiaty są białe do jasno różowych i są bardziej odporne na wiosenne przymrozki niż u zwykłych wczesnych moreli. Odmiana jest samopylna, więc dobrze owocuje nawet jako pojedyncze drzewo, obecność innej, później kwitnącej moreli może jednak zwiększyć zawiązywanie owoców w chłodne i wietrzne wiosny. Owoce dojrzewają od połowy lipca do końca lipca, ważą 50–70 g, są okrągłe do lekko owalnych, jasno pomarańczowe z czerwonym rumieńcem i twardą skórką. Miąższ jest zwarty, słodki i soczysty, nadaje się do bezpośredniego spożycia, na kompoty i do suszenia. Morele ogólnie dostarczają karotenoidów i witaminy C, w miąższu znajduje się również potas i inne minerały.

Uprawa: Wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalna jest reakcja gleby neutralna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i zwiększa się ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, idealnie na łagodnym zboczu lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu więcej drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiernego nawodnienia, dlatego woda powinna być dostarczana w mniejszych dawkach, ale do głębokości. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zbilansowanymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego rozrostu kosztem plonowania. Cięcie moreli jest specyficzne i przeprowadza się je głównie po zbiorach, kiedy to wspiera się odnowę owoconośnego obrostu i zmniejsza ryzyko infekcji, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym zakresie, dlatego u młodych drzewek wskazana jest ochrona pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach również wybór osłoniętego stanowiska.

Autor: Kristýna | Rewizja: 15.01.2026

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli