Morela 'Larclyd'® Prunus armeniaca 'Larclyd'®

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Larclyd'® - późna, samopylna odmiana moreli wyhodowana w Nowej Zelandii, w regionie Central Otago, przez firmę Nevis Fruit Company. W źródłach europejskich i anglojęzycznych występuje także pod nazwami handlowymi Jenny Cot i Genevieve. Powstała ze skrzyżowania 'Sundrop' × 'Moorpark' i należy do odmian przeznaczonych do późniejszego zbioru, których owoce długo utrzymują dobrą jakość na drzewie. Wzrost jest średnio silny, korona luźna, lekko wzniesiona i łatwa do prześwietlania. Ostateczna wielkość drzewa zależy od podkładki, gleby, cięcia i formy uprawy. Liście są zielone, eliptyczne, a kwiaty białe do jasnoróżowych, rozwijają się wkrótce po kwiatach brzoskwini, przed główną falą kwitnienia śliw. Kwiaty odwiedzają pszczoły i inne owady zapylające. W polskich warunkach klimatycznych owoce dojrzewają mniej więcej w 1.–2. tygodniu sierpnia, około dwóch tygodni po odmianie 'Velkopavlovická'. Są średniej wielkości, owalne, pomarańczowe, po nasłonecznionej stronie z wyraźniejszym czerwonym rumieńcem. Miąższ jest delikatny, miękki, soczysty, słodki i lekko aromatyczny. Owoce zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne, barwniki karotenoidowe i polifenole. Nadają się do bezpośredniego spożycia, na kompoty, dżemy, do ciast, sosów owocowych, do mrożenia i suszenia.

Uprawa: Morele wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich, bardzo dobrze przepuszczalnych i bogatych w próchnicę, optymalnie o odczynie obojętnym do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i rośnie ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, najlepiej na łagodnym stoku lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu kilku drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach długotrwałej suszy, a ponieważ morele nie znoszą nadmiaru wody, podaje się ją w mniejszych dawkach, lecz tak, by sięgała głęboko. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dopuścić do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie moreli jest specyficzne i wykonuje się je głównie po zbiorze, co wspiera odnawianie pędów owoconośnych i zmniejsza ryzyko infekcji, natomiast silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym stopniu, dlatego u młodych drzewek zaleca się ochronę pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli

Autor: Kristýna | Rewizja: 22.06. 2026