Morela 'Lerosa' Prunus armeniaca 'Lerosa'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Lerosa' - samopylna odmiana moreli ze średnio wczesnym terminem dojrzewania, wysoką mrozoodpornością kwiatów i dobrą odpornością na moniliozę. Nadaje się do ogrodów, w których istotna jest twardość owoców, regularne zbiory oraz możliwość uprawy w osłoniętych położeniach marginalnych. Drzewo rośnie średnio silnie i tworzy bardziej rozłożystą koronę, której ostateczny rozmiar zależy od podkładki, gleby, cięcia i formy prowadzenia. Liście są zielone, eliptyczne, kwiaty białe do jasnoróżowych, rozwijają się wiosną w czasie typowym dla moreli. Kwiaty odwiedzają pszczoły i trzmiele. Owoce dojrzewają w połowie lipca, około kilka dni przed odmianą 'Velkopavlovická'. Są średnie do dużych, cylindryczne do tępostopniowo stożkowate, pomarańczowe, z grubszą i mniej podatną na nacisk skórką. Miąższ jest pomarańczowy, średnio twardy, bardzo soczysty, miodowo słodki, aromatyczny i łatwo oddziela się od pestki. Owoce zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne, barwniki karotenoidowe i polifenole. Nadają się do bezpośredniej konsumpcji, do ciast, kompotów, dżemów, sosów owocowych, mrożenia oraz delikatnego suszenia.

Uprawa: Wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalna jest reakcja gleby neutralna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i zwiększa się ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, idealnie na łagodnym zboczu lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu więcej drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiernego nawodnienia, dlatego woda powinna być dostarczana w mniejszych dawkach, ale do głębokości. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zbilansowanymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego rozrostu kosztem plonowania. Cięcie moreli jest specyficzne i przeprowadza się je głównie po zbiorach, kiedy to wspiera się odnowę owoconośnego obrostu i zmniejsza ryzyko infekcji, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym zakresie, dlatego u młodych drzewek wskazana jest ochrona pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach również wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli

Autor: Krystyna | Rewizja: 22.06.2026