Morela 'Luizet' Prunus armeniaca 'Luizet'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Luizet'- samopylna odmiana moreli szwajcarsko-francuskiego pochodzenia, od dawna uprawiana w bardziej kontynentalnych regionach Europy. Ceni się ją za późniejsze kwitnienie, wczesne do średnio wczesne dojrzewanie oraz słodkie i aromatyczne owoce. Wzrost jest silny do średnio silnego, a końcowa wielkość korony zależy od podkładki, gleby, cięcia i formy prowadzenia. Koronę utrzymuje się w formie prześwietlonej, z odpowiednią ilością światła dla wybarwienia owoców i dojrzewania drewna. Liście są zielone, eliptyczne, kwiaty bladoróżowe do białych i otwierają się później niż u wielu wczesnych moreli, często pod koniec kwietnia. Kwiaty odwiedzają pszczoły, trzmiele i inne owady zapylające. Owoce dojrzewają od połowy lipca do początku sierpnia, w zależności od regionu i pogody. Są średniej wielkości do większych, okrągłe do owalnych, intensywnie pomarańczowe do pomarańczowożółte, z nieregularnym czerwonym rumieńcem na stronie nasłonecznionej. Miąższ jest jasnopomarańczowy do intensywnie pomarańczowego, twardszy, soczysty, słodki, wyraźnie aromatyczny i przyjemnie lekko kwaskowaty. Owoce zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne, barwniki karotenoidowe i polifenole. Nadają się do bezpośredniej konsumpcji, do ciast, kompotów, dżemów, sosów owocowych, a także do mrożenia i suszenia. Odmiana jest samopylna.

Uprawa: Wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalna jest reakcja gleby neutralna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i zwiększa się ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, idealnie na łagodnym zboczu lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu więcej drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiernego nawodnienia, dlatego woda powinna być dostarczana w mniejszych dawkach, ale do głębokości. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zbilansowanymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego rozrostu kosztem plonowania. Cięcie moreli jest specyficzne i przeprowadza się je głównie po zbiorach, kiedy to wspiera się odnowę owoconośnego obrostu i zmniejsza ryzyko infekcji, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym zakresie, dlatego u młodych drzewek wskazana jest ochrona pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach również wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli

Autor: Krystyna | Rewizja: 22.06.2026