Morela 'Pricia' Prunus armeniaca 'Pricia'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Pricia' - samopylna odmiana moreli z grupy Carmingo, wyhodowana przez Marie-France Bois w programie International Plant Selection we Francji. Należy do odmian bardzo wczesnych o jędrnych owocach i wyraźnym, dwubarwnym wybarwieniu. Wzrost jest średnio silny do silniejszego, pokrój półwzniesiony, jednak ostateczna wielkość korony zależy od podkładki, gleby, cięcia i wybranej formy prowadzenia. Liście są zielone, eliptyczne, kwiaty białe do jasnoróżowych, otwierają się wcześnie lub średnio wcześnie. Kwiaty odwiedzają pszczoły i inne owady zapylające. Owoce dojrzewają bardzo wcześnie, mniej więcej pod koniec czerwca lub na początku lipca, w najcieplejszych rejonach nawet wcześniej. Są średniej wielkości do dużych, lekko zaokrąglone, intensywnie pomarańczowe, z wyraźnym karminowym rumieńcem. Miąższ jest pomarańczowy, jędrny, soczysty, aromatyczny, o smaku zrównoważonym między słodyczą a orzeźwiającą kwaskowatością. Przy zbyt wczesnym zbiorze skórka może być kwaśniejsza, dlatego owoce zbiera się dopiero po dobrym wybarwieniu. Zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne, barwniki karotenoidowe i polifenole. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do deserów, ciast, kompotów, dżemów, sosów owocowych i do mrożenia. 

Uprawa: Morele wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych, o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i rośnie ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte przed zimnymi wiatrami, najlepiej na łagodnym stoku lub w miejscu o dobrej cyrkulacji powietrza. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstaw około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach długotrwałej suszy, a ponieważ morele nie znoszą nadmiaru wody, podaje się ją w mniejszych dawkach, ale głęboko. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po przekwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie moreli jest specyficzne i wykonuje się je głównie po zbiorze, co sprzyja odnowie pędów owoconośnych i zmniejsza ryzyko infekcji, natomiast silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym stopniu, dlatego u młodych drzewek zaleca się ochronę pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach także wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na:  Instrukcja uprawy moreli

Autor: Kristýna | Rewizja: 16.06. 2026