Morela 'Pricia' Prunus armeniaca 'Pricia'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Pricia' - samopylna odmiana moreli z grupy Carmingo, wyhodowana przez Marie-France Bois w programie International Plant Selection we Francji. Należy do bardzo wczesnych odmian o twardych owocach i wyraźnym, dwubarwnym wybarwieniu. Wzrost jest średnio silny do silniejszego, o półwyprostnym pokroju, jednak końcowa wielkość korony zależy od podkładki, gleby, cięcia i wybranej formy prowadzenia. Liście są zielone, eliptyczne, kwiaty białe do jasnoróżowych, rozwijają się wcześnie lub średnio wcześnie. Kwiaty odwiedzają pszczoły i inne owady zapylające. Owoce dojrzewają bardzo wcześnie, mniej więcej od końca czerwca do początku lipca, a w najcieplejszych lokalizacjach nawet wcześniej. Są średnie do dużych, lekko zaokrąglone, intensywnie pomarańczowe, z wyraźnym karminowym rumieńcem. Miąższ jest pomarańczowy, twardy, soczysty, aromatyczny, zrównoważony między słodyczą a świeżą kwasowością. Przy zbyt wczesnym zbiorze skórka może być bardziej kwaśna, dlatego owoce zbiera się dopiero przy dobrym wybarwieniu. Zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne, barwniki karotenoidowe i polifenole. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do deserów, ciast, kompotów, dżemów, sosów owocowych oraz do mrożenia.

Uprawa: Wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalna jest reakcja gleby neutralna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i zwiększa się ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, idealnie na łagodnym zboczu lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu więcej drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiernego nawodnienia, dlatego woda powinna być dostarczana w mniejszych dawkach, ale do głębokości. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zbilansowanymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego rozrostu kosztem plonowania. Cięcie moreli jest specyficzne i przeprowadza się je głównie po zbiorach, kiedy to wspiera się odnowę owoconośnego obrostu i zmniejsza ryzyko infekcji, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym zakresie, dlatego u młodych drzewek wskazana jest ochrona pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach również wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli

Autor: Krystyna | Rewizja: 16.06.2026