Morela 'Skierniewicka Późna' Prunus armeniaca 'Skierniewicka Późna'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Skierniewická Późna' - została wyhodowana w Instytucie Badawczym Sadownictwa w polskim mieście Skierniewice i wpisana do państwowego rejestru odmian w 2020 roku. Wyróżnia się zdrowym wzrostem z mocnymi gałęziami szkieletowymi oraz szeroko jajowatymi, intensywnie zielonymi liśćmi o piłkowanym brzegu. Kwiaty otwierają się wiosną; są duże, białe, a niekiedy delikatnie różowieją. Odmiana wykazuje dobry poziom samopylności, jednak zapylenie krzyżowe inną odmianą moreli znacząco zwiększa regularność i objętość zbiorów. Owoce są duże, symetryczne, o kształcie owalnym do lekko kulistego z wyraźnym rowkiem szwu. Skórka ma intensywny pomarańczowy kolor, który po nasłonecznionej stronie uzupełnia wyrazisty, jasnoczerwony rumieniec z delikatnym nakrapianiem. Pomarańczowy miąższ jest zwarty, mięsisty, bardzo soczysty i bardzo łatwo oddziela się od gładkiej pestki. Smak jest pełny, słodki, z przyjemną, odświeżającą kwasowością pod skórką. Owoce dojrzewają w pierwszej połowie sierpnia, co zapobiega nakładaniu się zbiorów z odmianami wczesnymi. Zbiory nadają się do spożycia na świeżo, bardzo dobrze znoszą transport i są pierwszorzędne do produkcji kompotów, dżemów oraz do suszenia. Wykazuje wysoką mrozoodporność zdrewniałych części oraz pąków kwiatowych, co minimalizuje ryzyko związane z późnymi przymrozkami wiosennymi. Jest naturalnie bardziej odporna na moniliozę i wykazuje dobrą tolerancję na choroby fitoplazmowe roślin pestkowych. W architekturze ogrodowej znajduje zastosowanie jako dominujący użytkowy soliter lub jako element mieszanych sadów przydomowych.

Uprawa: Wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalna jest reakcja gleby neutralna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i zwiększa się ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, idealnie na łagodnym zboczu lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu więcej drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiernego nawodnienia, dlatego woda powinna być dostarczana w mniejszych dawkach, ale do głębokości. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zbilansowanymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego rozrostu kosztem plonowania. Cięcie moreli jest specyficzne i przeprowadza się je głównie po zbiorach, kiedy to wspiera się odnowę owoconośnego obrostu i zmniejsza ryzyko infekcji, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym zakresie, dlatego u młodych drzewek wskazana jest ochrona pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach również wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli

Autor: Lucie | Rewizja: 1.7.2026