Morela 'Skierniewicka Późna' Prunus armeniaca 'Skierniewicka Późna'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Skierniewicka Późna' - została wyhodowana w Instytucie Ogrodnictwa w Skierniewicach i wpisana do krajowego rejestru odmian w 2020 roku. Odznacza się zdrowym wzrostem, mocnymi konarami oraz szeroko jajowatymi, intensywnie zielonymi liśćmi o piłkowanym brzegu. Kwiaty otwierają się wiosną i są duże, białe do delikatnie różowawych. Odmiana wykazuje dobry poziom samopylności, jednak zapylenie inną odmianą moreli wyraźnie zwiększa regularność i wielkość plonów. Owoce są duże, symetryczne, owalne do lekko kulistych, z widocznym szwem brzusznym. Skórka ma intensywnie pomarańczową barwę, którą po nasłonecznionej stronie uzupełnia wyraźny, jaskrawoczerwony rumieniec z delikatnym kropkowaniem. Pomarańczowy miąższ jest jędrny, mięsisty, bardzo soczysty i bardzo dobrze oddziela się od gładkiej pestki. Smak jest pełny, słodki, z przyjemną, orzeźwiającą kwaskowatością pod skórką. Owoce dojrzewają w pierwszej połowie sierpnia, dzięki czemu zbiór nie pokrywa się z odmianami wczesnymi. Plon nadaje się do spożycia na świeżo, bardzo dobrze znosi transport i jest pierwszorzędnym surowcem do kompotów, dżemów oraz suszenia. Odmiana odznacza się wysoką mrozoodpornością drewna i pąków kwiatowych, co ogranicza ryzyko związane z późnowiosennymi przymrozkami. Jest naturalnie bardziej odporna na brunatną zgniliznę drzew pestkowych (moniliozę) i dobrze toleruje choroby fitoplazmatyczne drzew pestkowych. W architekturze ogrodowej sprawdza się jako dominujący, użytkowy soliter lub jako element mieszanych sadów przydomowych.

Uprawa: Morele wymagają lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych gleb o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i wzrasta ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, najlepiej na łagodnym stoku lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiaru wody, dlatego podaje się ją w mniejszych dawkach, ale tak, by sięgała w głąb gleby. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed ruszeniem wegetacji i po przekwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie moreli jest specyficzne i wykonuje się je przeważnie po zbiorze, co sprzyja odnawianiu pędów owoconośnych i zmniejsza ryzyko infekcji, natomiast silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Mimo dobrej mrozoodporności tej odmiany u młodych drzewek zaleca się ochronę pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli

Autor: Lucie | Rewizja: 1.7. 2026