Morela 'Somo' Prunus armeniaca 'Somo'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Somo' - samopylna odmiana moreli polskiego pochodzenia. Powstała z krzyżówki mieszańca XI-NS-5 i odmiany 'Rakowski' i należy do starszych, sprawdzonych moreli o późniejszym zbiorze i bardzo dobrej mrozoodporności. Rośnie średnio silnie, a ostateczna wielkość korony zależy od podkładki, gleby, cięcia i formy uprawy. Korona powinna być przewiewna i dobrze nasłoneczniona, aby sierpniowe owoce wybarwiły się na ciemnopomarańczowo i zgromadziły odpowiednio dużo cukrów. Liście są zielone, eliptyczne, a kwiaty białe do jasnoróżowych otwierają się w kwietniu. Kwiaty przyciągają pszczoły i inne owady zapylające. Owoce dojrzewają w pierwszej połowie sierpnia. Są średniej wielkości, zwykle 20–35 g, kuliste, z ciemnopomarańczową skórką pokrytą w 10–40 % czerwonym rumieńcem. Miąższ jest ciemnopomarańczowy, jędrny, soczysty, słodki, aromatyczny i dobrze oddziela się od pestki. Owoce zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne, barwniki karotenoidowe i polifenole. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do ciast, kompotów, dżemów, konfitur, sosów owocowych, do suszenia, mrożenia i domowego przetwórstwa. Odmiana jest samopylna i owocuje także posadzona pojedynczo. Wyróżnia się bardzo dobrą odpornością na mróz i należy do chętniej wybieranych odmian.

Uprawa: Morele wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych, o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i rośnie ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, najlepiej na łagodnym zboczu lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu kilku drzew zaleca się rozstaw około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą przemoczenia, dlatego wodę podaje się w mniejszych dawkach, ale tak, by docierała głęboko. Nawożenie wykonuje się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po przekwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie moreli jest specyficzne i wykonuje się je głównie po zbiorze, co sprzyja odnawianiu pędów owoconośnych i zmniejsza ryzyko infekcji, natomiast silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele jako gatunek są odporne na mróz jedynie w ograniczonym stopniu, dlatego u młodych drzewek wskazana jest ochrona pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach także wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli

Autor: Kristýna | Rewizja: 16.06. 2026