Morela 'Vitillo' Prunus armeniaca 'Vitillo'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Vitillo' - odmiana pochodzenia włoskiego, ceniona za duże owoce, regularne owocowanie i dobrą jakość miąższu. Korona jest rozłożysta, liście są intensywnie zielone i jesienią żółkną. Kwiaty otwierają się w średnio wczesnym terminie, najczęściej od drugiej połowy marca do kwietnia, są białe do delikatnie różowawych i wyróżniają się jeszcze przed pełnym ulistnieniem. Odmiana jest samopylna, więc owocuje nawet bez innej odmiany moreli w pobliżu, jednak w pobliżu innej odmiany o tym samym terminie kwitnienia, plon jest jeszcze bardziej wyrównany. Owoce są duże, kuliste do lekko owalnych, ze skórką żółto-pomarańczową i tylko słabym rumieńcem. Miąższ jest jasno do średnio pomarańczowego, bardziej jędrny, soczysty, aromatyczny i w smaku słodki z lekką orzeźwiającą kwaskowatością. Pestka oddziela się stosunkowo dobrze. Zbiory odbywają się zazwyczaj pod koniec czerwca do początku lipca. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, na kompoty, dżemy i do pieczenia. Zawierają naturalne cukry, błonnik, beta-karoten, witaminę C i potas. Dzięki bardziej jędrnemu miąższowi odmiana jest ceniona również za dobre utrzymywanie się owoców na drzewie i dobrą odporność podczas zbiorów.

Uprawa: Wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalna jest reakcja gleby neutralna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i zwiększa się ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, idealnie na łagodnym zboczu lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu więcej drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiernego nawodnienia, dlatego woda powinna być dostarczana w mniejszych dawkach, ale do głębokości. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zbilansowanymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego rozrostu kosztem plonowania. Cięcie moreli jest specyficzne i przeprowadza się je głównie po zbiorach, kiedy to wspiera się odnowę owoconośnego obrostu i zmniejsza ryzyko infekcji, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym zakresie, dlatego u młodych drzewek wskazana jest ochrona pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach również wybór osłoniętego stanowiska.

Autor: Krystyna | Rewizja: 13.03.2026

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli