Morela 'Wczesna z Morden' Prunus armeniaca 'Wczesna z Morden'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Wczesna z Morden' - samopylna odmiana moreli pochodzenia kanadyjskiego. Powstała w 1945 roku w Morden w prowincji Manitoba ze skrzyżowania odmian 'Scout' i 'McClure'. Należy do odporniejszych moreli do ogrodów, w których wiosenne przymrozki stanowią częste zagrożenie. Wzrost jest silny do bardzo silnego, a ostateczna wielkość korony zależy od podkładki, gleby, cięcia i wybranej formy drzewka. Korona jest zwykle szersza i luźniejsza, dlatego utrzymuje się ją w stanie prześwietlonym, aby owoce dobrze dojrzewały, a po deszczu szybko obsychały. Liście są zielone, eliptyczne, kwiaty białe do różowych, rozwijają się w kwietniu. Kwiaty są bardziej odporne na wiosenne przymrozki i wabią owady zapylające. Owoce dojrzewają w lipcu, w zależności od regionu od połowy do końca miesiąca. Są średniej wielkości do dużych, jajowate, spłaszczone z boków. Skórka jest jasno- do jaskrawopomarańczowej, delikatnie omszona, z lekkim, kropkowanym czerwonym rumieńcem. Miąższ jest pomarańczowy, średnio soczysty, lekko aromatyczny, orzeźwiająco słodko-kwaskowaty i dobrze odchodzi od pestki. Owoce zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne, barwniki karotenoidowe i polifenole. Nadają się do jedzenia na surowo, do ciast, kompotów, dżemów, sosów, do suszenia i mrożenia. Odmiana jest samopylna.

Uprawa: Morele wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych, o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i wzrasta ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, najlepiej na łagodnym stoku lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiernego uwilgotnienia, dlatego wodę podaje się w mniejszych dawkach, ale tak, by dotarła głęboko. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po przekwitnięciu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie moreli jest specyficzne i wykonuje się je głównie po zbiorze, co sprzyja odnawianiu pędów owoconośnych i zmniejsza ryzyko infekcji, natomiast silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne jedynie w ograniczonym stopniu, dlatego u młodych drzewek zaleca się zabezpieczenie pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach także wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli

Autor: Kristýna | Rewizja: 16.06. 2026