Morela 'Węgierska klon nr 235' Prunus armeniaca 'Węgierska klon nr 235'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Węgierska klon nr 235' - samopylna odmiana moreli, klon starej i sprawdzonej odmiany 'Węgierska'. Wybór przeprowadzili węgierscy hodowcy Ferenc Nyújtó i Pál Túri. Należy do moreli odpowiednich do ogrodów, w których ceni się regularne owocowanie, wyrazisty smak i dobre wykorzystanie w kuchni. Wzrost jest średnio silny do silniejszego, a końcowa wielkość korony zależy od podkładki, gleby, cięcia i formy prowadzenia. Korona powinna być ażurowa, z wystarczającą ilością światła do dojrzewania owoców. Liście są zielone, eliptyczne, kwiaty białe do jasnoróżowych, otwierają się w kwietniu. Kwiaty odwiedzają pszczoły, trzmiele i inne owady zapylające. Owoce są duże, zazwyczaj 50–60 g, kulisto-owalne, gładkie, z bardzo słabo filcowatą, twardą skórką. Kolor podstawowy jest pomarańczowy, po nasłonecznionej stronie tworzy się mniejszy karminowo-czerwony rumieniec. Miąższ jest pomarańczowy, soczysty, słodki, aromatyczny i w pełnej dojrzałości łatwo oddziela się od pestki. Owoce zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne, barwniki karotenoidowe i polifenole. Nadają się do bezpośredniej konsumpcji, do ciast, kompotów, dżemów, marmolad, sosów owocowych, a także do mrożenia i delikatnego suszenia. Odmiana jest samozapylna i owocuje również samodzielnie.

Uprawa: Wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalna jest reakcja gleby neutralna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i zwiększa się ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, idealnie na łagodnym zboczu lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu więcej drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiernego nawodnienia, dlatego woda powinna być dostarczana w mniejszych dawkach, ale do głębokości. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zbilansowanymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego rozrostu kosztem plonowania. Cięcie moreli jest specyficzne i przeprowadza się je głównie po zbiorach, kiedy to wspiera się odnowę owoconośnego obrostu i zmniejsza ryzyko infekcji, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym zakresie, dlatego u młodych drzewek wskazana jest ochrona pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach również wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli

Autor: Krystyna | Rewizja: 22.06.2026