Nektaryna 'Caldesi 2000' Prunus persica 'Caldesi 2000'

Opis szczegółowy produktu

Nektaryna 'Caldesi 2000' - samopylna odmiana nektaryny o białym miąższu, wyhodowana we Włoszech przez Vincenza Ossaniego. Należy do wcześniejszych nektaryn o białym miąższu, a w europejskim asortymencie ceniona jest za jędrność owoców, intensywnie czerwone wybarwienie i słodki, zrównoważony smak. Nektaryna jest gładkoowocową formą brzoskwini, dlatego ma podobne kwiaty i wymagania, jednak jej owoce nie mają omszonej skórki. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, korona ma bardziej wzniesiony pokrój, a jej ostateczna wielkość zależy od podkładki, gleby, cięcia i formy uprawy. Kwiaty są różowe, pojawiają się w marcu i kwietniu i przyciągają pszczoły oraz trzmiele. Owoce dojrzewają od połowy lipca, często 10–15 dni przed odmianą 'Redhaven'. Są średniej wielkości do dużych, jajowate, z zaostrzonym lub lekko wklęsłym wierzchołkiem. Skórka ma żółtozielone tło i jaskrawoczerwony rumieniec na niemal całej powierzchni. Miąższ jest biały, bardzo jędrny, soczysty, z czerwonym żyłkowaniem i słodkim, zrównoważonym smakiem. Owoce nadają się przede wszystkim do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych, deserów, sorbetów, ciast oraz do szybkiego przetworzenia.

Uprawa: Nektaryny wymagają gleb lekkich do średnio ciężkich, głębokich i dobrze przepuszczalnych, o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, podmokłe lub zimne, na których drzewa słabną i częściej chorują. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych oraz północnych wiatrów. Sadzenie można przeprowadzać od wiosny do jesieni, należy przy tym zapewnić wystarczająco dużo miejsca na rozwój korony i systemu korzeniowego. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu zastosowanej podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, gdy trzeba zapewnić regularną i równomierną wilgotność gleby, przy czym nektaryny nie znoszą nadmiaru wody. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie nektaryn jest kluczowe dla utrzymania regularnego owocowania i wykonuje się je co roku, głównie wiosną po nabrzmieniu pąków, co pobudza tworzenie nowych pędów owoconośnych i ogranicza występowanie chorób.

Więcej na:  Instrukcja uprawy brzoskwiń i nektaryn

Autor: Kristýna | Rewizja: 22.06. 2026