Nektaryna 'Rhonegold' Prunus persica 'Rhonegold'

Opis szczegółowy produktu

Nektaryna 'Rhonegold' - francuska odmiana ceniona za regularne owocowanie i atrakcyjne owoce o gładkiej skórce. Drzewo rośnie średnio silnie, tworzy bardziej wzniesioną do szerszej, regularną koronę, a w wieku dojrzałym osiąga wysokość i szerokość zależną od podkładki i cięcia. Liście są wąskolancetowate, świeżo zielone, jesienią żółkną. W kwietniu pojawiają się różowe kwiaty odwiedzane przez pszczoły i inne owady, dlatego drzewo ma w ogrodzie także wiosenne walory ozdobne. Owoce dojrzewają od sierpnia, w chłodniejsze lata dojrzewanie może przesunąć się na wrzesień. Są średniej wielkości do dużych, kuliste, o żółtym do żółtoczerwonego tle i wyraźnym czerwonym rumieńcu. Miąższ jest żółty, wokół pestki jasnoczerwonawy, jędrniejszy, soczysty, słodki i aromatyczny, a w pełnej dojrzałości pestka dobrze się od niego oddziela. W kuchni owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, sałatek owocowych, ciast, kompotów, dżemów i szybkich deserów. Owoce zawierają wodę, błonnik, potas, karotenoidy i witaminę C. Odmiana jest samopylna. Wyróżnia się odpornością na mróz.

Uprawa: Nektaryny wymagają gleb lekkich do średnio ciężkich, głębokich i dobrze przepuszczalnych, o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, podmokłe lub zimne, w których drzewa słabną i częściej chorują. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte przed zimnymi, północnymi wiatrami. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, przy czym należy zapewnić wystarczająco dużo miejsca na rozwój korony i systemu korzeniowego. Przy sadzeniu kilku drzew zaleca się rozstawę około 4 do 5 metrów, zależnie od siły wzrostu zastosowanej podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, gdy trzeba zapewnić regularną i równomierną wilgotność gleby, ponieważ drzewa nie znoszą nadmiaru wody. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po przekwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie nektaryn jest kluczowe dla utrzymania regularnego owocowania i wykonuje się je co roku, głównie wiosną po nabrzmieniu pąków, co pobudza tworzenie nowych pędów owoconośnych i ogranicza występowanie chorób.

Więcej na:  Instrukcja uprawy brzoskwiń i nektaryn

Autor: Kristýna | Rewizja: 22.06. 2026