Nektaryna 'Snow Queen' - pojemnik Prunus persica 'Snow Queen'

Opis szczegółowy produktu

Nektaryna 'Snow Queen' - wczesna do średnio wczesnej odmiana nektaryny pochodzenia amerykańskiego, ceniona przede wszystkim za duże, atrakcyjne owoce o niemal białym miąższu i wyraźnie słodkim, aromatycznym smaku. Drzewo rośnie średnio silnie i tworzy rozłożystą do szeroko zaokrąglonej koronę. W wieku dojrzałym dorasta zwykle do około 3–4 m wysokości i 3–4 m szerokości, ostateczna wielkość zależy jednak również od zastosowanej podkładki. Pędy są długie, czerwonawo do brązowo zabarwione. Liście są wąskolancetowate, długości około 10–15 cm, drobno piłkowane i intensywnie zielone. Kwitnie wcześnie, najczęściej w marcu i kwietniu, jeszcze przed pełnym rozwinięciem liści. Kwiaty są pojedyncze, pięciokrotne, w kolorze intensywnie różowym do różowoczerwonego. Podobnie jak u innych nektaryn, wczesne kwitnienie może oznaczać wrażliwość otwartych kwiatów na późnowiosenne przymrozki. Jest samopylna, dlatego do zawiązywania owoców nie potrzebuje innej odmiany nektaryny ani brzoskwini jako zapylacza. Owoce są średniej wielkości do dużych, kuliste do lekko owalnych, zwykle o masie około 120–180 g. Skórka jest gładka i błyszcząca, bez omszenia. Kremowożółte do jasnożółtego tło jest w dużej części pokryte intensywnie czerwonym do karminowoczerwonego rumieńcem. Miąższ jest charakterystycznie biały do kremowobiałego, bardzo soczysty, delikatny i jędrny. Smak jest wyraźnie słodki, harmonijny i aromatyczny, o niskiej do umiarkowanej kwasowości. To właśnie jasny miąższ i słodki smak należą do głównych cech rozpoznawczych odmiany. W zależności od stopnia dojrzałości pestka może oddzielać się od miąższu trudniej niż u typowych późnych nektaryn. Owoce dojrzewają w lipcu, najczęściej w drugiej połowie miesiąca, w chłodniejszych regionach zbiór może przesunąć się na przełom lipca i sierpnia. Nadają się przede wszystkim do bezpośredniego spożycia, ale także do sałatek owocowych, deserów, kompotów i innych przetworów kulinarnych. 

Uprawa: Nektaryny wymagają lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i dobrze przepuszczalnych gleb o wysokiej zawartości próchnicy, optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, podmokłe lub zimne, w których drzewa słabną i częściej chorują. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych i północnych wiatrów. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, przy czym należy zapewnić wystarczająco dużo miejsca na rozwój korony i systemu korzeniowego. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, w zależności od siły wzrostu zastosowanej podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy, kiedy trzeba zapewnić regularną i równomierną wilgotność gleby, nektaryny nie znoszą jednak przelania. Nawożenie wykonuje się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po przekwitnięciu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie nektaryn jest kluczowe dla utrzymania regularnego owocowania i wykonuje się je co roku, głównie wiosną po nabrzmieniu pąków, co pobudza tworzenie nowych pędów owoconośnych i ogranicza występowanie chorób.

Więcej na: Instrukcja uprawy brzoskwiń i nektaryn

Autor: Kamila | Rewizja: 17. 9. 2026