Pistacja 'Aegina' - pojemnik Pistacia vera 'Aegina'

Opis szczegółowy produktu

Pistacja 'Aegina' - to zrzucające liście drzewo lub krzew tworzy rozłożystą koronę o bardzo atrakcyjnym ulistnieniu. Liście są nieparzystopierzaste, sztywne, skórzaste, soczyście zielone, z wyraźnym połyskiem. Jest to roślina wyłącznie żeńska, co oznacza, że do zapylenia i zawiązania owoców potrzebuje w pobliżu męskiego zapylacza (np. odmiany Pistacia vera 'Peter' lub innego męskiego osobnika). Wiosną kwitnie w gęstych kwiatostanach i jest bardzo plenna. Owoce tworzą wyraziste czerwone i żółte grona, które wyglądają na drzewie niezwykle dekoracyjnie. Dojrzewają dopiero w drugiej połowie października. Nasiona są w stanie suchym stosunkowo duże i osiągają masę od 0,97 do 1,12 g. Mają charakterystyczną, intensywnie zieloną barwę i są okryte brązowoczerwoną osłonką wewnątrz twardej łupiny. Wyróżniają się doskonałym, słodkim, orzechowym smakiem i wysoką zawartością zdrowych tłuszczów. Jedną z największych osobliwości odmiany 'Aegina' jest jej wyjątkowa zdolność przystosowania do klimatu. Bardzo dobrze znosi ogromne wahania temperatury – radzi sobie z letnimi upałami do 45 °C, a w wieku dojrzałym z mrozami aż do -30 °C. Do uprawy wymaga stanowiska w pełnym słońcu, ciepłego i suchego. Młode rośliny w naszych warunkach klimatycznych zaleca się w pierwszych latach chronić przed zimową wilgocią i silnym mrozem. To doskonały wybór dla kolekcjonerów nietypowych owoców i egzotycznych orzechów.

Podkładka UCB1 - jest to nowo stosowana podkładka w uprawie pistacji. Zwiększa plenność i odporność sadzonek na choroby, toleruje gleby zasolone oraz chłodny klimat.

Uprawa: W Polsce uprawa pistacji udaje się jedynie w najcieplejszych rejonach z długim, gorącym latem, w pełnym słońcu i w osłoniętym miejscu o wystawie południowej. Najlepsza jest gleba głębsza, bardzo przepuszczalna, raczej sucha i o wyższej zawartości wapnia, o pH około 7,0–8,0, a długotrwałe zalewanie zwiększa ryzyko obumierania korzeni. Rośliny z pojemnika sadzi się od marca do października, w pierwszych dwóch latach stosuje się regularne podlewanie, później roślina jest stosunkowo odporna na suszę. Nawożenie opiera się na wiosennym kompoście oraz mniejszych dawkach potasu i magnezu w ciągu lata, a nadmiar azotu pobudza bujny wzrost kosztem zawiązywania owoców. Cięcie prowadzi się tak, aby uzyskać przewiewną koronę, zimą usuwa się uszkodzone i zagęszczające gałęzie, ponieważ roślina owocuje na pędach jednorocznych. Zbiór przypada zwykle na drugą połowę października, zależnie od przebiegu lata, gdy owocnia łatwo się oddziela, a łupina jest wybarwiona. Dojrzałe drzewa znoszą mrozy do około -30 °C, młode rośliny w zastoiskach mrozowych mogą wymagać zimowego okrycia i ochrony strefy korzeniowej. Dla regularnego kwitnienia ważne jest także zimowe schłodzenie, ponieważ pistacja potrzebuje dłuższego okresu chłodu, aby wypuścić pąki. Pierwszy wyraźniejszy plon pojawia się zwykle po 5–7 latach. W suchych nasadzeniach pomaga ściółka mineralna, która ogranicza zachwaszczenie i utrzymuje glebę cieplejszą. Rozstawa przy sadzeniu wynosi około 5–6 m, aby korona miała przestrzeń, a wiatr mógł przenosić pyłek.

Autor: Lucie | Rewizja: 28.8. 2026