Pistacja właściwa 'Aegina' Pistacia vera 'Aegina'

Opis szczegółowy produktu

Pistacja właściwa 'Aegina' - to zrzucające liście drzewo lub krzew tworzy rozłożystą koronę o bardzo atrakcyjnym ulistnieniu. Liście są nieparzystopierzaste, sztywne, skórzaste, soczyście zielone, z wyraźnym połyskiem. Jest to roślina wyłącznie żeńska, co oznacza, że do zapylenia i zawiązania owoców wymaga w pobliżu męskiego zapylacza (np. odmiany Pistacia vera 'Peter' lub innego osobnika męskiego). Wiosną kwitnie w gęstych kwiatostanach i jest bardzo plenna. Owoce tworzą rzucające się w oczy czerwone i żółte grona, które wyglądają na drzewie niezwykle dekoracyjnie. Dojrzewają dopiero w drugiej połowie października. Jądra w stanie suchym są stosunkowo duże i osiągają masę od 0,97 do 1,12 g. Mają charakterystyczną, jaskrawozieloną barwę i są okryte brązowo-czerwoną osłonką wewnątrz twardej łupiny. Wyróżniają się doskonałym, słodkim, orzechowym smakiem i wysoką zawartością zdrowych tłuszczów. Jedną z największych zalet odmiany 'Aegina' jest jej wyjątkowa zdolność przystosowania się do klimatu. Bardzo dobrze znosi ogromne wahania temperatury – radzi sobie z letnimi upałami do 45 °C, a w wieku dojrzałym z mrozami nawet do -30 °C. Do uprawy wymaga stanowiska w pełnym słońcu, ciepłego i suchego. Młode rośliny w naszych warunkach klimatycznych warto w pierwszych latach chronić przed zimową wilgocią i silnym mrozem. To doskonały wybór dla kolekcjonerów nietypowych owoców i egzotycznych orzechów.

Podkładka UCB1 - jest to nowo stosowana podkładka w uprawie pistacji. Podkładka ta zwiększa plenność i odporność sadzonek na choroby, toleruje gleby zasolone i chłodny klimat.

Uprawa: W Polsce uprawa pistacji udaje się jedynie w najcieplejszych rejonach o długim, gorącym lecie, na stanowisku w pełnym słońcu, osłoniętym od wiatru, o wystawie południowej. Najodpowiedniejsza jest gleba głębsza, bardzo przepuszczalna, raczej sucha, o wyższej zawartości wapnia i pH około 7,0–8,0, długotrwałe zalewanie zwiększa ryzyko obumierania korzeni. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, w pierwszych dwóch latach zaleca się regularne podlewanie, później roślina jest stosunkowo odporna na suszę. Nawożenie opiera się na kompoście podawanym wiosną oraz mniejszych dawkach potasu i magnezu w ciągu lata, nadmiar azotu sprzyja bujnemu wzrostowi kosztem zawiązywania owoców. Cięcie prowadzi się na przewiewną koronę, zimą usuwa się uszkodzone i zagęszczające pędy, ponieważ roślina owocuje na drewnie jednorocznym. Zbiór odbywa się zwykle od września do połowy października, zależnie od przebiegu lata, gdy okrywa owocu łatwo się oddziela, a łupina jest wybarwiona. Dojrzałe drzewa znoszą mrozy mniej więcej do -15 °C, młode rośliny w zastoiskach mrozowych mogą wymagać okrycia na zimę i ochrony strefy korzeniowej. Dla regularnego kwitnienia ważne jest także zimowe schłodzenie, ponieważ pistacja potrzebuje dłuższego okresu chłodu, aby wypuścić pąki. Pierwszy wyraźniejszy plon pojawia się zwykle po 5–7 latach. W suchych nasadzeniach pomaga ściółka mineralna, która ogranicza zachwaszczenie i utrzymuje glebę cieplejszą. Rozstawa przy sadzeniu wynosi około 5–6 m, aby korona miała miejsce, a wiatr mógł przenosić pyłek.

Autor: Lucie | Rewizja: 28.8. 2026