Piwonia chińska 'Amabilis' Paeonia lactiflora 'Amabilis'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia chińska 'Amabilis' - piękna piwonia bylinowa o dużych, pełnych kwiatach. Odmianę 'Amabilis' wyhodował we Francji hodowca Jacques Calot w 1856 roku. Wiosną wypuszcza pędy o wzniesionym, kępiastym pokroju, a w dojrzałym wieku tworzy zwartą, krzewiastą kępę o wysokości około 0,8–0,9 m i podobnej szerokości. Pełne rozmiary osiąga zwykle w ciągu 2–5 lat. Liście są średnio- do ciemnozielonych, głęboko wcinane i pozostają dekoracyjne także po przekwitnięciu. W maju i czerwcu, często już od połowy maja, zależnie od przebiegu wiosny, otwierają się bardzo pełne kwiaty o średnicy około 14–16 cm w ciepłym różowym do staroróżowego odcieniu, z delikatnie jaśniejszymi płatkami zewnętrznymi. Kwitnienie trwa zwykle 10–14 dni, a pąki boczne mogą je przedłużyć. Zapach jest słodki i wyraźny, dlatego 'Amabilis' sadzi się w pobliżu miejsc wypoczynku i uprawia także na kwiat cięty. Dla pszczół atrakcyjne są głównie pręciki, w bardzo pełnych kwiatach są one jednak częściowo ukryte. Na rabacie dobrze komponuje się z kosaćcami, bodziszkami, kocimiętką, szałwiami i czosnkami ozdobnymi, gdzie różowa barwa działa jak miękkie światło wśród zieleni liści. Po spożyciu może działać drażniąco, dlatego zwykle sadzi się ją poza zasięgiem zwierząt domowych.

Uprawa: Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w czasie deszczu nasiąkać wodą i ciążyć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych zaleca się warstwę drenażową i domieszkę żwiru, na glebach lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych dwóch latach po posadzeniu. Po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, ale długie okresy posuchy zmniejszają kwiaty. Sadzi się ją wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby roślina z czasem ukorzeniła się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie. Wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia zaschniętych lub przemarzniętych pędów po przekwitnięciu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C. Pąki mogą uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, dlatego cenne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoczona ściółka, która nie styka się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m, zależnie od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdza się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 3.2. 2026