Piwonia chińska 'Dr. Alexander Fleming' Paeonia lactiflora 'Dr. Alexander Fleming'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia chińska 'Dr. Alexander Fleming' - urocza odmiana piwonii, ceniona za piękne kwiaty i bogatą historię. Odmiana 'Dr. Alexander Fleming' została wprowadzona w Holandii w 1950 roku, a w danych rejestracyjnych podawana jest jako mieszaniec 'Bunker Hill' × 'Sarah Bernhardt'. Wiosną roślina wypuszcza pędy, tworząc wzniesioną, gęstą kępę, która w pełni rozwoju osiąga zwykle 0,8–0,9 m wysokości i 0,8–1,0 m szerokości. Pełnię sił osiąga mniej więcej po 2–5 latach. Liście są ciemnozielone, głęboko podzielone i po przekwitnieniu utrzymują kształt rabaty aż do końca lata. Na przełomie maja i czerwca stopniowo rozwijają się duże, bardzo pełne kwiaty, często o średnicy 15–18 cm, w intensywnie różowym kolorze z jasnymi refleksami na zewnętrznych płatkach. Zapach jest słodki i najlepiej wyczuwalny w ciepłą pogodę. W pełnych kwiatach pręciki są częściowo ukryte, mimo to na brzegach często pojawia się pyłek, a kwiaty chętnie odwiedzają owady zapylające. Mocne łodygi ograniczają wyleganie i ułatwiają wykorzystanie na kwiat cięty, najczęściej w fazie miękkiego pąka. Doskonale prezentuje się jako soliter, a także w grupie 3–5 sztuk, gdzie tworzy różowy akcent wśród zieleni liści. W kompozycjach dobrze łączy się z kosaćcami, bodziszkami, kocimiętką, szałwiami, czosnkami ozdobnymi i delikatniejszymi trawami ozdobnymi.

Uprawa: Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w czasie deszczu nasiąkać wodą i ciężyć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i domieszka żwiru, na glebach lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych dwóch latach po posadzeniu. Po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie okresy bez wody zmniejszają kwiaty. Sadzi się ją wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby roślina z czasem ukorzeniła się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych pędów po przekwitnieniu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C. Pąki mogą zostać uszkodzone przez późne wiosenne przymrozki, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, korzystne jest więc przewiewne stanowisko i nieprzemoczona ściółka, która nie styka się bezpośrednio z nasadą łodyg. Zalecana odległość sadzenia wynosi około 1,2–1,5 m, w zależności od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdza się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 3.2. 2026