Piwonia chińska 'Duchesse de Nemours' Paeonia lactiflora 'Duchesse de Nemours'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia chińska 'Duchesse de Nemours'  - odmianę 'Duchesse de Nemours' wyhodował we Francji Jacques Calot w 1856 roku i do dziś jest ona ceniona jako niezawodny biały akcent. Wiosną wypuszcza pędy o wzniesionym, kępiastym pokroju, a w pełni rozwinięta tworzy zwartą kępę o wysokości około 0,8–0,9 m i szerokości 0,8–1,0 m, pełnię sił osiąga zwykle w ciągu 2–5 lat. Liście są ciemnozielone, głęboko podzielone i po przekwitnięciu utrzymują strukturę rabaty do końca lata. Na przełomie maja i czerwca rozwijają się bardzo pełne kwiaty o średnicy 15–18 cm, kremowobiałe z delikatnym cytrynowym odcieniem w środku. Zapach jest słodki i wyraźny, dlatego roślina sprawdza się przy miejscach wypoczynku i na kwiat cięty. W kompozycjach pięknie prezentuje się z kosaćcami, bodziszkami, kocimiętką, szałwiami i czosnkami ozdobnymi, wśród których jasne kwiaty działają jak miękkie światło pośród zieleni. U form pełnokwiatowych pręciki są częściowo ukryte, mimo to na brzegach kwiatów często pojawia się pyłek, a kwiaty odwiedzają zapylacze. W grupie 3–5 kęp tworzy regularny, długowieczny pas, który wiosną szybko wypełnia przestrzeń.

Uprawa: Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w deszczu nasiąkać wodą i ciążyć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. W glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i domieszka żwiru, w glebach lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, ale długie okresy bez wody zmniejszają kwiaty. Sadzi się wiosną lub jesienią, w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby roślina z czasem ukorzeniła się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się wolno działający nawóz z większym udziałem potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych pędów po przekwitnięciu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C, pąki mogą uszkodzić późne wiosenne przymrozki, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, korzystne jest przewiewne stanowisko i niezbyt mokra ściółka bez bezpośredniego kontaktu z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m w zależności od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdza się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 3.2. 2026