Piwonia chińska 'Gardenia' Paeonia lactiflora 'Gardenia'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia chińska 'Gardenia' - odmianę 'Gardenia' wprowadził do uprawy hodowca E. H. Lins w Minnesocie w 1949 roku. Jej nazwa nawiązuje do kształtu kwiatu przypominającego gardenię. Roślina tworzy wzniesioną, zwartą kępę o głęboko podzielonych, soczyście zielonych liściach, która pozostaje dekoracyjna do jesieni. Pod koniec wiosny i na początku lata, zwykle w maju i czerwcu, wydaje duże, pełne kwiaty o średnicy około 20–25 cm. Pąki są różowawe, po rozwinięciu przechodzą w kremową biel, a w środku czasem na krótko pojawia się żółte serce z pylników. Zapach jest słodki i wyraźniejszy niż u wielu popularnych odmian. Dzięki mocnym łodygom sprawdza się także jako kwiat cięty. W pełnych kwiatach dostęp do pyłku jest ograniczony, mimo to przy widocznych pręcikach kwiaty mogą na krótko przyciągać pszczoły. W kompozycjach dobrze łączy się z kosaćcami, szałwiami, kocimiętką, trawami ozdobnymi oraz różami w delikatnych odcieniach.

Uprawa:  Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą ciężeć w czasie deszczu. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i domieszka żwiru, na glebach lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie okresy bez wody zmniejszają kwiaty. Sadzi się ją wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby z czasem roślina ukorzeniła się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych pędów po przekwitnieniu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C, pąki mogą jednak uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistość liści, cenne jest więc przewiewne stanowisko i nieprzemoczona ściółka bez bezpośredniego kontaktu z nasadą łodyg. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m w zależności od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 3.2. 2026