Piwonia chińska 'Honey Gold' Paeonia lactiflora 'Honey Gold'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia chińska 'Honey Gold' - atrakcyjna bylina pochodząca ze wschodniej Azji, gdzie rośnie na łąkach, kamienistych zboczach i obrzeżach lasów w rejonach o chłodnej zimie. Odmianę 'Honey Gold' wyhodował Carl G. Klehm w stanie Illinois w USA, a zarejestrowano ją w 1970 roku. W rodowodzie podaje się krzyżówkę odmiany 'Mons. Jules Elie' jako rośliny matecznej z linią zapylającą 71D. Tworzy wzniesioną kępę z ciemnozielonymi, głęboko podzielonymi liśćmi, zwykle o wysokości 80–90 cm i szerokości 50–60 cm, ze sztywnymi pędami, na których osadzone są pąki główne i boczne. Od maja do czerwca otwierają się kwiaty o średnicy około 16–18 cm, na obwodzie kremowobiałe, a w środku z gęstym pióropuszem złocistożółtych petaloidów. W miarę przekwitania środek może przybierać kształt bombowy, a między żółtymi petaloidami pojawiają się także dodatkowe kremowe płatki. Zapach jest słodki, najintensywniejszy w ciepłe dni. Bardziej otwarty środek bywa dostępny dla pszczół i trzmieli, a jednocześnie jest to ceniony kwiat cięty. Na rabatach dobrze komponuje się z kosaćcami, szałwiami, kocimiętką, bodziszkami, trawami ozdobnymi oraz jasno kwitnącymi różami. Roślina nie jest jadalna, po spożyciu może podrażniać przewód pokarmowy, a u osób wrażliwych sok może podrażniać skórę.

Uprawa:  Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w deszczu nasiąkać i ciążyć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych zaleca się warstwę drenażową i domieszkę żwiru, na glebach lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, ale długie okresy posuchy zmniejszają kwiaty. Sadzi się wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych gałęzi po przekwitnięciu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C, pąki mogą zostać uszkodzone przez późne wiosenne przymrozki, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, dlatego cenne jest przewiewne stanowisko i niezbyt mokra ściółka, która nie styka się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m w zależności od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 3.2. 2026