Piwonia chińska 'Jan van Leeuwen' Paeonia lactiflora 'Jan van Leeuwen'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia chińska 'Jan van Leeuwen' - elegancka bylina pochodząca z północno-wschodnich Chin, Mongolii i południowej Syberii, gdzie rośnie na łąkach, kamienistych zboczach i skrajach zarośli w rejonach o chłodnej zimie i wilgotnej wiośnie. W ogrodzie wiosną wytwarza mocne, często czerwonawe łodygi i stopniowo rozrasta się w gęstą kępę. Odmianę 'Jan van Leeuwen' wyhodował van Leeuwen w Holandii w 1928 roku i należy ona do grupy lactiflora. Tworzy wzniesioną, zwartą kępę o wysokości około 70–90 cm i szerokości 60–80 cm, z głęboko wcinanymi, ciemnozielonymi liśćmi, które pozostają dekoracyjne aż do jesieni. Na przełomie maja i czerwca otwierają się pachnące kwiaty typu japońskiego, zwykle o średnicy 12–14 cm. Białe płatki okalają gęsty wianuszek żółtych staminodiów i pręcików, dzięki czemu kwiaty wyglądają lekko, po deszczu nie pokładają się tak jak u odmian pełnokwiatowych, a ich środek jest zwykle dostępny dla owadów zapylających. Liczne pąki boczne przedłużają okres kwitnienia, a mocne pędy pozwalają wykorzystywać roślinę na kwiat cięty. W kompozycjach dobrze łączy się z kosaćcami, szałwiami, kocimiętką, bodziszkami, piwoniami w odcieniach różu oraz z delikatnymi trawami. Roślina nie jest jadalna.

Uprawa: Preferuje stanowisko w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w czasie deszczu nasiąkać wodą i ciężeć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych zaleca się warstwę drenażową i domieszkę żwiru, na glebach lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie okresy suszy zmniejszają kwiaty. Sadzi się ją wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby roślina z czasem ukorzeniła się na własnych korzeniach. Nawozi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych pędów po przekwitnięciu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C, pąki mogą jednak uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, dlatego cenne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoczona ściółka, która nie styka się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m, zależnie od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości naczynia, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarzaniem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 3.2. 2026