Piwonia chińska 'Kansas' Paeonia lactiflora 'Kansas'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia chińska 'Kansas' - jedna z najpopularniejszych odmian piwonii chińskiej, ceniona za wspaniałe kwiaty i silny wzrost. Jest to bylina pochodząca z północno-wschodnich Chin, Mongolii i południowej Syberii, gdzie rośnie na łąkach, kamienistych zboczach i skrajach zarośli w rejonach o chłodnej zimie i wilgotnej wiośnie. W ogrodzie rusza wiosną i wytwarza mocne łodygi, które stopniowo rozrastają się w gęstą kępę. Odmianę 'Kansas' wyhodował Myron D. Bigger w Topeka w USA i wprowadził do uprawy w 1940 roku, później otrzymała Złoty Medal American Peony Society (1957). Tworzy wzniesioną, gęstą kępę o wysokości około 75–90 cm i szerokości 60–80 cm, z głęboko podzielonymi, ciemnozielonymi liśćmi, dekoracyjnymi aż do jesieni. Pędy niosą pąki główne i boczne, dzięki czemu kwitnienie nie jest jednorazowe. Na przełomie maja i czerwca rozwijają się bardzo duże, pełne kwiaty, często o średnicy 18–22 cm, w czystym karminowoczerwonym do czerwonoróżowego odcieniu, z gęsto pofałdowanymi płatkami wewnętrznymi. Kwiaty utrzymują się zwykle około 10–14 dni, zależnie od pogody, a w chłodniejszych rejonach termin kwitnienia przesuwa się bardziej na czerwiec. Zapach jest przyjemnie słodki, a mocne pędy pozwalają wykorzystywać kwiaty na kwiat cięty. W pełnych kwiatach dostęp do pyłku jest ograniczony. Na rabatach dobrze komponuje się z kosaćcami, szałwiami, kocimiętką, bodziszkami i trawami ozdobnymi. Roślina nie jest jadalna.

Uprawa: Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w deszczu nasiąkać wodą i ciężeć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i domieszka żwiru, na glebach lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych dwóch latach po posadzeniu. Po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie okresy bez opadów zmniejszają kwiaty. Sadzi się wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby roślina z czasem ukorzeniła się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie. Wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z wyższą zawartością potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych pędów po przekwitnieniu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C. Pąki mogą uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, dlatego cenne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoczona ściółka, która nie styka się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m, zależnie od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdza się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 3.2. 2026