Piwonia chińska 'Karl Rosenfield' Paeonia lactiflora 'Karl Rosenfield'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia chińska 'Karl Rosenfield' - klasyczna bylina pochodząca z północno-wschodnich Chin, Mongolii i południowej Syberii, gdzie rośnie na łąkach, kamienistych zboczach i na skrajach zarośli w rejonach o chłodnej zimie i wilgotnej wiośnie. W ogrodzie wiosną wypuszcza mocne, często czerwonawe pędy i stopniowo tworzy gęstą kępę. Odmianę 'Karl Rosenfield' wprowadził hodowca John Rosenfield w USA w 1908 roku. Tworzy wzniesioną, dobrze ulistnioną kępę o wysokości około 80–90 cm i szerokości 60–80 cm, z ciemnozielonymi, głęboko podzielonymi liśćmi, które pozostają dekoracyjne aż do jesieni. Na przełomie maja i czerwca rozwijają się pełne kwiaty o średnicy około 15–18 cm w ciemnokarminowym kolorze z delikatnym purpurowym odcieniem, który w miarę przekwitania może się lekko pogłębiać. Zapach jest słodki, intensywniejszy przy ciepłej pogodzie, a kwitnienie trwa zwykle około 7–10 dni, w zależności od przebiegu wiosny. Mocne pędy niosą także pąki boczne, dzięki czemu kwitnienie nie jest jednorazowe, a kwiaty sprawdzają się również jako cięte, zwykle z trwałością w wazonie około 7–10 dni. W przypadku kwiatów pełnych dostęp do pyłku jest ograniczony, mimo to przy lekkim rozchyleniu mogą krótko wabić pszczoły i trzmiele. W kompozycjach dobrze komponuje się z kosaćcami, szałwiami, kocimiętką, bodziszkami, trawami ozdobnymi, a także z różami w delikatnych odcieniach. Roślina nie jest jadalna i po spożyciu może podrażniać układ pokarmowy, a u osób wrażliwych sok może podrażniać skórę.

Uprawa: Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w czasie deszczu nasiąkać wodą i ciężeć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych zaleca się warstwę drenażową i domieszkę żwiru, na glebach lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie okresy bez wody zmniejszają kwiaty. Sadzi się wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby z czasem roślina ukorzeniła się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z wyższą zawartością potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych pędów po przekwitnieniu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C, pąki mogą jednak uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, dlatego cenne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoczona ściółka, która nie styka się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m, w zależności od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 3.2. 2026