Piwonia chińska 'Mme Emile Debatene' Paeonia lactiflora 'Mme Emile Debatene'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia chińska 'Mme Emile Debatene' - elegancka, długowieczna bylina pochodząca z północno-wschodnich Chin, Mongolii i południa Syberii, gdzie rośnie na łąkach i skrajach zarośli w rejonach o chłodnej zimie i wilgotnej wiośnie. Odmiana 'Mme Emile Debatene' została wyhodowana we Francji przez hodowcę Dessert-Doriat i podawana jest z 1927 roku. Wiosną wypuszcza sztywne łodygi i tworzy zwartą kępę o wysokości około 80–90 cm i szerokości 80–90 cm. Liście są ciemnozielone, głęboko podzielone i utrzymują strukturę rabaty aż do jesieni. Na przełomie maja i czerwca otwierają się duże, pełne kwiaty, zwykle o średnicy 15–18 cm, w ciepłych odcieniach różu, często z delikatnie jaśniejszym środkiem. Płatki są gęsto ułożone warstwami, zapach jest słodki i wyraźniejszy przy ciepłej pogodzie, a kwitnienie trwa około 7–12 dni, zależnie od przebiegu wiosny. W pełnych kwiatach dostęp do pyłku jest ograniczony, mimo to przy częściowym otwarciu mogą one krótko przyciągać pszczoły i trzmiele. Sztywniejsze pędy sprzyjają wykorzystaniu na kwiat cięty, najlepiej w fazie miękkiego pąka, a w wazonie kwiaty utrzymują się często około tygodnia. Pąki boczne mogą przedłużyć okres dekoracyjności. W kompozycjach bylinowych naturalnie łączy się z kosaćcami, szałwiami, bodziszkami, kocimiętką i trawami ozdobnymi.

Uprawa: Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w deszczu nasiąkać i ciążyć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i domieszka żwiru, na glebach lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, ale długie okresy posuchy zmniejszają kwiaty. Sadzi się ją wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby roślina z czasem ukorzeniła się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z wyższym udziałem potasu i fosforu, a przenawożenie azotem sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia zaschniętych lub przemarzniętych pędów po przekwitnieniu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C, pąki mogą jednak uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, dlatego cenne jest przewiewne stanowisko i niezbyt mokra ściółka, która nie styka się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecane odstępy wynoszą około 1,2–1,5 m, zależnie od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdza się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowym zabezpieczeniu bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 4.2. 2026