Piwonia chińska 'Sarah Bernhardt' Paeonia lactiflora 'Sarah Bernhardt'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia chińska 'Sarah Bernhardt' - odmianę 'Sarah Bernhardt' wyhodował Victor Lemoine we Francji, a do ogrodów trafiła w 1906 roku jako później kwitnąca, pełnokwiatowa klasyka nazwana na cześć słynnej aktorki. Z mięsistych korzeni wiosną wyrastają wzniesione pędy z podzielonymi, ciemnozielonymi liśćmi, które podczas rozwijania mają często winno-brązowy odcień. W czerwcu i lipcu otwierają się bardzo duże, gęsto pełne kwiaty o średnicy zwykle 15–20 cm, w odcieniach staroróżowych do delikatnie różowych, często ze srebrzyście jaśniejszym brzegiem i drobnymi czerwonymi płatkami w środku. Zapach jest słodko-kwiatowy, a kwiaty po ścięciu utrzymują się kilka dni, dlatego odmianę wykorzystuje się w bukieciarstwie. Roślina jest długowieczna i w jednym miejscu może rosnąć wiele lat, jeśli nie przesadza się jej bez potrzeby. W kompozycjach wygląda naturalnie obok róż, kosaćców i szałwii, kontrast tworzy także z trawami ozdobnymi i białymi bylinami. Piwonia chińska (Paeonia lactiflora) pochodzi z obszaru od wschodniej Syberii przez Mongolię po północne Chiny, gdzie rośnie na trawiastych zboczach i skrajach zarośli.

Uprawa: Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz miejsce osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w deszczu ciężkieć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. W glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i domieszka żwiru, w lekkich glebach natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, ale długie okresy posuchy zmniejszają kwiaty. Sadzi się wiosną lub jesienią, a u roślin szczepionych zaleca się umieścić miejsce szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią, aby roślina z czasem ukorzeniła się na własnych korzeniach. Nawozi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych części po przekwitnieniu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C, pąki mogą uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, cenne jest przewiewne stanowisko i niezbyt mokra ściółka bez bezpośredniego kontaktu z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m w zależności od kompozycji. W pojemniku sprawdza się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarzaniem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 4.2. 2026