Piwonia chińska 'Wladyslawa' Paeonia lactiflora 'Wladyslawa'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia chińska 'Wladyslawa' - długowieczna bylina pochodząca z Azji Wschodniej. Rośnie dziko na trawiastych zboczach i skrajach zarośli, od północnych Chin i Mongolii po południowo-wschodnią Syberię. Odmiana 'Władysława' należy do polskich hodowli. Została zarejestrowana w 1964 roku (M. Karpow-Lipski), a w holenderskich szkółkach bywa opisywana jako bardziej zwarty typ, podobny do odmiany 'Bowl of Beauty'. Tworzy wzniesioną kępę o mocnych pędach i ciemnozielonych, głęboko podzielonych liściach, które wiosną mogą krótko mieć brązowy nalot. W czerwcu, a czasem dopiero na początku lipca, otwierają się kwiaty typu japońskiego o średnicy 14–18 cm. Ciemnoróżowe płatki otaczają wyrazisty żółty środek ze staminodiów. Dzięki temu kwiat wydaje się lżejszy niż u piwonii pełnokwiatowych i po deszczu lepiej zachowuje kształt. Zapach jest słodki, kwiatowy, a otwarty środek sprawia, że odmiana jest chętnie odwiedzana przez pszczoły. Na dobrze rozwiniętej kępie mogą pojawiać się także mniejsze pąki boczne, które wydłużają okres kwitnienia. W wazonie kwiaty utrzymują się kilka dni, dlatego sprawdzają się również jako kwiat cięty. W kompozycjach piwonia dobrze łączy się z różami, kosaćcami i szałwiami, a trawy ozdobne podkreślają delikatny rysunek kwiatu. Podobnie jak inne piwonie po spożyciu może działać drażniąco na zwierzęta domowe.

Uprawa: Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą nasiąkać deszczem i stawać się ciężkie. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych warto wykonać warstwę drenażową i dodać żwiru, a na glebach lekkich zwiększyć udział kompostu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim przez pierwsze dwa lata po posadzeniu. Ukorzeniona roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie okresy bez wody zmniejszają kwiaty. Sadzi się ją wiosną lub jesienią. W przypadku roślin szczepionych zaleca się umieścić miejsce szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby roślina z czasem wytworzyła własne korzenie. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie. Wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z wyższą zawartością potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych pędów po przekwitnieniu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C. Pąki mogą uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści. Korzystne jest przewiewne stanowisko oraz ściółka, która nie jest przemoczona i nie styka się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m, zależnie od wybranej kompozycji. W pojemniku roślina sprawdzi się tylko wtedy, gdy ma on odpowiednią głębokość, a roślina jest regularnie podlewana i ma zimą zabezpieczoną bryłę korzeniową przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 4.2. 2026