Piwonia drzewiasta 'Benichitori' Paeonia suffruticosa 'Benichitori'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia drzewiasta 'Benichitori'  - wyróżnia się wolniejszym wzrostem i trwałymi, zdrewniałymi pędami, które z wiekiem budują mocny szkielet, dzięki czemu kwitnienie jest bardziej regularne. Po posadzeniu roślina zwykle przez 1–2 lata się aklimatyzuje, a pełne rozmiary osiąga po około 6–10 latach. W warunkach Polski najczęściej dorasta do 1,2–1,5 m wysokości i 1,0–1,3 m szerokości. Od maja do czerwca rozwija duże, półpełne kwiaty o średnicy około 16–20 cm. Mają one intensywny różowoczerwony do szkarłatnego odcień i wyraziste żółte pręciki. Otwarty środek kwiatu wygląda lekko i jest łatwo dostępny dla zapylaczy. Zapach jest słaby. Kwiaty sprawdzają się również na kwiat cięty, najlepiej w niższym naczyniu, gdzie widać rysunek środka. Kwiat jest dość ciężki i podczas deszczu czy wiatru może się lekko przechylać, dlatego w okresie kwitnienia przydaje się dyskretna podpora. Głęboko wcinane liście są w sezonie ciemnozielone. Przy rozwoju mogą przybierać lekko brązowy odcień, a po kwitnieniu tworzą spokojne tło dla letnich bylin. W kompozycjach dobrze komponuje się z funkiami, bergeniami i wiosennymi roślinami cebulowymi. Można ją też sadzić przy murku lub przed iglakami, gdzie dłużej utrzymuje się ciepło.

Uprawa:  Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz miejsce osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w deszczu nasiąkać i ciężeć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i domieszka żwiru, na lekkich zaś większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne głównie przez pierwsze dwa lata po posadzeniu. Po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, ale długie okresy suszy powodują drobnienie kwiatów. Sadzi się ją wiosną lub jesienią. U roślin szczepionych zaleca się umieścić miejsce szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby krzew z czasem wytworzył własne korzenie. Nawożenie powinno być umiarkowane. Wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, ponieważ nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych gałęzi po kwitnieniu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C. Pąki mogą uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści. Ważne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoczona ściółka, która nie styka się bezpośrednio z podstawą pędów. Zalecane odstępy wynoszą około 1,2–1,5 m, zależnie od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.1. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii