Piwonia drzewiasta 'Fujimusume' Paeonia suffruticosa 'Fujimusume'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia drzewiasta 'Fujimusume' - tradycyjna japońska odmiana, której nazwę można swobodnie przetłumaczyć jako „dziewczę glicynii”, co nawiązuje do delikatnie pofalowanych płatków. Rośnie dość wolno, po kilku latach tworzy mocny szkielet, a z wiekiem krzew kwitnie coraz regularniej. W Polsce dorasta zwykle do około 1,2–1,5 m wysokości i 1,0–1,3 m szerokości. W maju i czerwcu rozwijają się duże, półpełne kwiaty o średnicy 16–20 cm w intensywnie różowoczerwonych aż szkarłatnych odcieniach. Środek kwiatu pozostaje otwarty, z wyraźnymi żółtymi pręcikami, dzięki czemu kwiaty odwiedzają pszczoły i inne owady, a rysunek środka dobrze prezentuje się także w kwiatach ciętych ułożonych w płytkiej misie. Po deszczu kwiaty stają się cięższe i na wietrze mogą się lekko pochylać, dlatego w okresie kwitnienia przydaje się osłonięte stanowisko lub dyskretna podpora. Zapach jest słaby. Głęboko wcinane liście są w sezonie ciemnozielone, podczas rozwoju mogą lekko brązowieć, a po przekwitnięciu tworzą spokojne tło dla letnich bylin. W kompozycjach sprawdza się na tle ciemnej zieleni iglaków, przy murku akumulującym ciepło lub w połączeniu z funkiami, żurawkami i wiosennymi roślinami cebulowymi. Roślina nie jest jadalna, a po spożyciu może podrażniać układ pokarmowy.

Uprawa:  Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w deszczu nasiąkać i ciężeć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych zaleca się warstwę drenażową i domieszkę żwiru, na lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych dwóch latach po posadzeniu. Po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie okresy bez wody zmniejszają kwiaty. Sadzi się wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, ponieważ nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych pędów po przekwitnięciu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C, pąki mogą jednak uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, dlatego cenne jest przewiewne stanowisko i niezbyt wilgotna ściółka, która nie styka się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m w zależności od kompozycji. W pojemniku sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.1. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii