Piwonia drzewiasta 'Jin Xiu Qiu' Paeonia × suffruticosa 'Jin Xiu Qiu'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia drzewiasta 'Jin Xiu Qiu' - należy do tradycyjnych chińskich piwonii drzewiastych, uprawianych ze względu na duże, pełne kwiaty. Odmianę wyhodowano w rejonie Heze w prowincji Szantung, gdzie selekcję zakończono w 1982 roku. Krzew jest sezonowo zrzucający liście, o zdrewniałych pędach, które co roku się wydłużają i stopniowo tworzą zwarty pokrój. W pełni rozwoju osiąga około 1,2–1,5 m wysokości i 1,0–1,2 m szerokości, a głęboko powcinane, soczyście zielone liście zdobią go aż do jesieni. W maju i czerwcu na końcach pędów rozwijają się kwiaty o średnicy około 15 cm, pełne do koronowatych, w odcieniu purpurowo-winnym z ciemniejszą nasadą płatków. Płatki są delikatnie pofalowane, a w pełni kwitnienia tworzą wrażenie gęstej „kuli”, która zachowuje kształt nawet po deszczu. Zapach jest subtelny, raczej delikatny, wyraźniej wyczuwalny w ciepłe dni. Kwiaty nadają się na kwiat cięty do wazonów, gdzie podkreślony zostaje ich kształt i nasycona barwa, a odmiana jest ceniona jako soliter w ogródkach przeddomowych, przy tarasach oraz w kompozycjach inspirowanych ogrodem japońskim. Dobrze komponuje się z kosaćcami, ciemiernikami, ozdobnymi czosnkami i delikatnymi trawami, które uzupełniają strukturę liści także po przekwitnięciu. Kwitnienie opiera się na dojrzałych pąkach zawiązanych w poprzednim roku, dlatego cenne jest osłonięte stanowisko i ostrożne obchodzenie się z pędami w okresie zimy.

Uprawa: Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą podczas deszczu ciężeć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych zaleca się warstwę drenażową i domieszkę żwiru, na glebach lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie okresy bez wody zmniejszają kwiaty. Sadzi się ją wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby krzew z czasem wytworzył własne korzenie. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkim, wiotkim przyrostom. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych lub przemarzniętych pędów po przekwitnięciu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C, pąki mogą jednak uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, dlatego cenne jest przewiewne stanowisko i niezbyt mokra ściółka, która nie styka się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m, zależnie od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 5.3. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii