Piwonia drzewiasta 'Kinkaku' Paeonia suffruticosa 'Kinkaku'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia drzewiasta 'Kinkaku' - naprawdę imponujący i modny kultywar piwonii drzewiastej, znany przede wszystkim ze swoich wspaniałych kwiatów. Kultywar należy do grupy tzw. hybryd lutea, które powstały przez krzyżowanie chińskich piwonii drzewiastych z gatunkami Paeonia lutea lub Paeonia delavayi. W europejskich katalogach pojawia się również pod historyczną nazwą 'Souvenir du Professeur Maxime Cornu'. Jest to długowieczna roślina zdrewniała, która na jednym miejscu może rosnąć przez dziesiątki lat, a wraz z wiekiem zwiększa się liczba kwiatów. Tworzy zdrewniały krzew o sztywnych gałęziach i zaokrąglonej koronie, w polskich warunkach zazwyczaj osiągający około 1,3–1,7 m wysokości i 1,2–1,6 m szerokości, o wolniejszym wzroście 10–20 cm rocznie. Liście są głęboko podzielone, lekko błyszczące, od wiosny do lata intensywnie zielone, a jesienią żółkną. W maju do czerwca na końcach pędów otwierają się duże, pełne kwiaty o średnicy około 15–18 cm w kremowo-żółtych odcieniach, często z delikatnym różowym lub czerwonym cieniem u podstawy płatków. Kwiaty utrzymują się przez kilka dni i na krzewie pojawiają się stopniowo, dzięki czemu przy odpowiedniej pogodzie rabata wygląda jak spokojna, złocista kurtyna przez kilka tygodni. Pąki na następny sezon tworzą się już latem, dlatego cenna jest wyrównana wilgotność po kwitnieniu. W kompozycji sprawdza się jako soliter przy tarasie, we wjściowej części lub w towarzystwie irysów, bodziszków, traw ozdobnych i ciemnych iglaków, które podkreślą jasny kolor kwiatów.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia i osłonięte od wiatru stanowisko, ponieważ duże kwiaty mogą obciążać roślinę podczas deszczu. Najlepiej rośnie w głębokiej, próchniczej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. W glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i dodatek żwiru, natomiast w glebach lekkich większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, ale długotrwałe okresy bezdeszczowe zmniejszają wielkość kwiatów. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, u roślin szczepionych zaleca się umieścić miejsce szczepienia około 10–15 cm poniżej powierzchni, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie odbywa się z umiarem, wiosną sprawdzi się wolno rozpuszczalny nawóz z wyższą zawartością potasu i fosforu, nadmierne nawożenie azotem sprzyja nadmiernemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych lub przemarzniętych gałęzi po kwitnieniu, formowanie zazwyczaj nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin w praktyce wynosi około -25 °C, pąki mogą zostać uszkodzone przez późne wiosenne przymrozki, dlatego pomocne jest osłonięte stanowisko i lekki zimowy mulcz. W deszczowych wiosnach może pojawić się szara pleśń lub plamistość liści, cenne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoknięty mulcz bez bezpośredniego kontaktu z podstawą łodyg. Zalecane odstępy wynoszą około 1,2–1,5 m w zależności od wybranej kompozycji. W donicy sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.12.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii