Piwonia drzewiasta 'Ofujinishiki' Paeonia suffruticosa 'Ofujinishiki'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia drzewiasta 'Ofujinishiki' - japoński kultywar piwonii drzewiastej, nawiązujący do długiej tradycji uprawy piwonii krzewiastych we Wschodniej Azji. Tworzy zrzucający liście krzew z trwałymi zdrewniałymi pędami, które stopniowo wzmacniają się w solidną konstrukcję, dzięki czemu z wiekiem zazwyczaj wzrasta również regularność kwitnienia. Po posadzeniu roślina często przez 1–2 lata koncentruje się na ukorzenieniu i pełniejszy pokrój osiąga mniej więcej po 6–10 latach. W warunkach Rzeczypospolitej Polskiej zazwyczaj ustala się na 1,2-1,5 m wysokości i 1,0-1,3 m szerokości. Od końca maja do czerwca kwitną półpełne kwiaty o średnicy 15–20 cm w odcieniach liliowych do fioletowych, z otwartym środkiem i widocznymi żółtymi pręcikami. Kwiaty są delikatnie, słodko pachnące, a dzięki otwartemu środkowi dostarczają pyłku pszczołom i trzmielom. W wazonie szczególnie efektownie prezentują się w płytkiej misie, gdzie podkreślony jest kontrast płatków i żółtego środka. Głęboko podzielone liście są w sezonie ciemnozielone, podczas wyrastania mogą lekko brązowieć, a po przekwitnięciu stanowią spokojne tło dla letnich bylin. W kompozycji sprawdza się przy ciepłym murku, przed ciemną zielenią iglaków lub w towarzystwie funkii, tiarell i wiosennych cebulek. Roślina nie jest jadalna.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia i osłonięte od wiatru stanowisko, ponieważ duże kwiaty mogą obciążać roślinę podczas deszczu. Najlepiej rośnie w głębokiej, próchniczej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. W glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i dodatek żwiru, natomiast w glebach lekkich większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, ale długotrwałe okresy bezdeszczowe zmniejszają wielkość kwiatów. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, u roślin szczepionych zaleca się umieścić miejsce szczepienia około 10–15 cm poniżej powierzchni, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie odbywa się z umiarem, wiosną sprawdzi się wolno rozpuszczalny nawóz z wyższą zawartością potasu i fosforu, nadmierne nawożenie azotem sprzyja nadmiernemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych lub przemarzniętych gałęzi po kwitnieniu, formowanie zazwyczaj nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin w praktyce wynosi około -25 °C, pąki mogą zostać uszkodzone przez późne wiosenne przymrozki, dlatego pomocne jest osłonięte stanowisko i lekki zimowy mulcz. W deszczowych wiosnach może pojawić się szara pleśń lub plamistość liści, cenne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoknięty mulcz bez bezpośredniego kontaktu z podstawą łodyg. Zalecane odstępy wynoszą około 1,2–1,5 m w zależności od wybranej kompozycji. W donicy sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.1.2026

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii