Piwonia drzewiasta 'Ofujinishiki' Paeonia suffruticosa 'Ofujinishiki'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia drzewiasta 'Ofujinishiki' - japońska odmiana piwonii drzewiastej, nawiązująca do długiej tradycji uprawy krzewiastych piwonii we wschodniej Azji. Tworzy sezonowo zrzucający liście krzew o trwałych, zdrewniałych pędach, które z czasem wzmacniają się w mocny szkielet, dzięki czemu wraz z wiekiem zwykle rośnie też regularność kwitnienia. Po posadzeniu roślina przez 1–2 lata skupia się zazwyczaj na ukorzenianiu, a pełniejszy pokrój osiąga mniej więcej po 6–10 latach. W warunkach klimatycznych Polski dorasta zwykle do 1,2–1,5 m wysokości i 1,0–1,3 m szerokości. Od końca maja do czerwca rozwija półpełne kwiaty o średnicy 15–20 cm w odcieniach od liliowego po fioletowy, z otwartym środkiem i wyrazistymi żółtymi pręcikami. Kwiaty są delikatnie, słodko pachnące, a dzięki dostępnemu środkowi dostarczają pyłku pszczołom i trzmielom. Na kwiat cięty sprawdzają się szczególnie w płytkiej misie, w której podkreślony zostaje kontrast płatków i żółtego środka. Głęboko podzielone liście są w sezonie ciemnozielone, podczas rozwijania mogą przybierać lekko brązowawy odcień, a po przekwitnięciu tworzą spokojne tło dla letnich bylin. W kompozycjach sprawdza się przy ciepłym murku, na tle ciemnej zieleni iglaków lub w towarzystwie funkii, bergenii i wiosennych roślin cebulowych. Roślina nie jest jadalna.

Uprawa:  Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w deszczu ciężnieć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i domieszka żwiru, na glebach lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie okresy przesuszenia zmniejszają kwiaty. Sadzi się ją wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, natomiast przenawożenie azotem sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych gałęzi po przekwitnięciu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C, pąki mogą jednak uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, dlatego cenne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoczona ściółka, niestykająca się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m, zależnie od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.1. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii