Piwonia drzewiasta 'Okinajishi' Paeonia suffruticosa 'Okinajishi'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia drzewiasta 'Okinajishi' - tradycyjna japońska odmiana piwonii drzewiastej, wymieniana w europejskich katalogach już przed 1926 rokiem. Nazwa oznacza „starzec i lew” i nawiązuje do typu kwiatu shishi-zaki, w którym wewnętrzne płatki nieregularnie się skręcają, tworząc delikatnie warstwowy, niemal koronkowy efekt. Krzew zrzuca liście, ale jego pędy są trwałe i stopniowo grubieją, tworząc mocny szkielet, dzięki czemu z wiekiem kwitnienie staje się coraz bardziej regularne. Po posadzeniu roślina zwykle przez 1–2 lata skupia się na ukorzenianiu, a pełniejszy pokrój osiąga po mniej więcej 6–10 latach. W Polsce dorasta najczęściej do około 1,2–1,5 m wysokości i 1,0–1,3 m szerokości. W maju i czerwcu otwierają się czysto białe kwiaty o plastycznym środku, częściowo dostępnym dla pszczół i trzmieli. Ciemnozielone, głęboko wcinane liście pozostają atrakcyjne także po przekwitnięciu i tworzą spokojne tło dla letnich bylin. Jako soliter wyróżnia się w ogródku przed domem i przy tarasie, dobrze komponuje się z iglakami, funkiami i bergeniami, a wiosną uzupełniają ją rośliny cebulowe. Roślina nie jest jadalna, a po spożyciu może podrażniać układ pokarmowy. W ofercie jest często poszukiwana jako sadzonka Paeonia suffruticosa 'Okinajishi'.

Uprawa:  Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz osłonięte stanowisko, ponieważ duże kwiaty mogą nasiąkać i ciężkieć podczas deszczu. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i domieszka żwiru, na glebach lekkich większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych dwóch latach po posadzeniu. Po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, ale długie okresy bez wody zmniejszają kwiaty. Sadzi się ją wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie. Wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych gałęzi po przekwitnięciu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C. Pąki mogą zostać uszkodzone przez późne wiosenne przymrozki, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, dlatego cenne jest przewiewne stanowisko i niezbyt wilgotna ściółka, która nie styka się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m, w zależności od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowym zabezpieczeniu bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.1. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii