Piwonia drzewiasta 'Okinajishi' Paeonia suffruticosa 'Okinajishi'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia drzewiasta 'Okinajishi' - tradycyjny japoński kultywar piwonii drzewiastej, obecny w europejskich katalogach już przed 1926 rokiem. Nazwa tłumaczy się jako „stary mężczyzna i lew” i odnosi się do typu kwiatu shishi-zaki, gdzie wewnętrzne płatki korony nieregularnie się zwijają, tworząc delikatnie warstwowe, niemal koronkowe wrażenie. Krzew jest liściasty, ale pędy są trwałe i stopniowo wzmacniają się w solidny szkielet, dzięki czemu regularność kwitnienia rośnie wraz z wiekiem. Po posadzeniu zazwyczaj przez 1-2 lata koncentruje się na ukorzenieniu, a pełniejszy pokrój osiąga mniej więcej po 6-10 latach. W Polsce najczęściej osiąga około 1,2–1,5 m wysokości i 1,0–1,3 m szerokości. W maju do czerwca otwierają się czysto białe kwiaty z plastycznym środkiem, który jest częściowo dostępny dla pszczół i trzmieli. Ciemnozielone, głęboko podzielone liście pozostają atrakcyjne również po przekwitnięciu i stanowią spokojne tło dla letnich bylin. Jako soliter będzie się wyróżniać w przedogródku i przy tarasie, dobrze komponuje się z iglakami, funkiami i dzwonkami, wiosną uzupełnią ją rośliny cebulowe. Roślina nie jest jadalna, po spożyciu może podrażniać układ trawienny. W ofercie często poszukiwana jest jako sadzonka Paeonia suffruticosa 'Okinajishi'.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia i osłonięte od wiatru stanowisko, ponieważ duże kwiaty mogą obciążać roślinę podczas deszczu. Najlepiej rośnie w głębokiej, próchniczej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. W glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i dodatek żwiru, natomiast w glebach lekkich większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, ale długotrwałe okresy bezdeszczowe zmniejszają wielkość kwiatów. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, u roślin szczepionych zaleca się umieścić miejsce szczepienia około 10–15 cm poniżej powierzchni, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie odbywa się z umiarem, wiosną sprawdzi się wolno rozpuszczalny nawóz z wyższą zawartością potasu i fosforu, nadmierne nawożenie azotem sprzyja nadmiernemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych lub przemarzniętych gałęzi po kwitnieniu, formowanie zazwyczaj nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin w praktyce wynosi około -25 °C, pąki mogą zostać uszkodzone przez późne wiosenne przymrozki, dlatego pomocne jest osłonięte stanowisko i lekki zimowy mulcz. W deszczowych wiosnach może pojawić się szara pleśń lub plamistość liści, cenne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoknięty mulcz bez bezpośredniego kontaktu z podstawą łodyg. Zalecane odstępy wynoszą około 1,2–1,5 m w zależności od wybranej kompozycji. W donicy sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.1.2026

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii