Piwonia drzewiasta 'Rosea Plena' Paeonia suffruticosa 'Rosea Plena'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia drzewiasta 'Rosea Plena' - znakomita, sprawdzona przez lata odmiana piwonii pochodzenia francuskiego. Należy do najdłużej uprawianych ogrodowych form chińskich piwonii „mudan”. W europejskich kolekcjach pojawia się już pod koniec XVIII wieku jako forma o pełnych, równomiernie różowych kwiatach. W literaturze botanicznej bywa podawana także pod historyczną nazwą Paeonia × moutan subvar. rosea-plena. Tworzy krzew zrzucający liście, o mocnych, stopniowo drewniejących pędach, które utrzymują pokrój również wtedy, gdy roślina nie kwitnie. Liście są ciemnozielone i głęboko wcinane, jesienią mogą się lekko przebarwiać. Na przełomie maja i czerwca na końcach dojrzałych pędów otwierają się duże, bogato pełne kwiaty w jasnoróżowym odcieniu z delikatnym fiołkowym nalotem, często o średnicy 15–20 cm. Płatki układają się w miękką rozetę, która zachwyca zarówno z bliska, jak i z daleka, a kwiat może być lekko wonny. Zaleca się stanowisko osłonięte od wiatru, gdzie kwiaty lepiej znoszą deszcz. W kompozycjach sprawdza się jako soliter przy wejściu, przed ciemniejszym iglakiem lub na rabacie krzewiastej z ciemiernikami, kosaćcami i czosnkami ozdobnymi. Sok rośliny może podrażniać skórę u osób wrażliwych.

Uprawa:  Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w deszczu nasiąkać i ciężeć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i domieszka żwiru, na glebach lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych dwóch latach po posadzeniu. Po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie okresy bez wody zmniejszają kwiaty. Sadzi się wiosną lub jesienią. W przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby krzew z czasem wytworzył własne korzenie. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych pędów po przekwitnięciu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C. Pąki mogą uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, dlatego cenne jest przewiewne stanowisko i niezbyt mokra ściółka, która nie styka się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m, zależnie od kompozycji. W pojemniku sprawdza się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.1. 2026

Więcej na:  Instrukcja uprawy piwonii