Piwonia drzewiasta 'Różowa pojedyncza z oczkiem' Paeonia suffruticosa 'Różowa pojedyncza z oczkiem'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia drzewiasta 'Różowa pojedyncza z oczkiem' - liściasty krzew o wzniesionym pokroju. Odmiana należy do grupy piwonii drzewiastych pochodzących ze wschodniej Azji, gdzie od stuleci uprawia się je jako krzewy ozdobne i cenione kulturowo. W ogrodzie tworzy liściasty, wolno rosnący krzew o przeważnie wzniesionym pokroju i trwałych, zdrewniałych pędach, który w naszych warunkach klimatycznych osiąga zwykle 1,2–1,5 m wysokości i około 1–1,2 m szerokości. Na końcach dojrzałych pędów w maju i czerwcu otwierają się pojedyncze, szeroko miseczkowate kwiaty o średnicy około 12–16 cm, w odcieniach różu, z ciemniejszym oczkiem u nasady płatków i wyraźnym wieńcem pręcików. Taka budowa kwiatu sprawia lżejsze wrażenie niż formy pełne i zwykle jest lepiej dostępna dla pszczół oraz innych zapylaczy. Kwiaty pojawiają się stopniowo, a ścięte w fazie nabrzmiałego pąka nadają się także do wazonu. Liście są średniozielone, trójlistkowe i głęboko podzielone, jesienią mogą przebarwiać się na żółto aż brązowo. Roślina sprawdza się jako soliter, w mniejszych grupach oraz w mieszanych nasadzeniach przy tarasie, gdzie dobrze łączy się z wiosennymi roślinami cebulowymi, bodziszkami, funkiami i trawami ozdobnymi. Po spożyciu może być trująca.

Uprawa:  Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą nasiąkać i ciążyć w czasie deszczu. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. W glebach gliniastych zaleca się warstwę drenażową i domieszkę żwiru, w lekkich glebach natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych dwóch latach po posadzeniu. Po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie okresy bez wody zmniejszają kwiaty. Sadzi się wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z wyższą zawartością potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych gałęzi po kwitnieniu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C. Pąki mogą uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga stanowisko osłonięte i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, dlatego cenne jest przewiewne stanowisko i niezbyt wilgotna ściółka, która nie styka się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m w zależności od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Autor: Nikol | Rewizja: 5.1. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii