Piwonia drzewiasta 'Suminagare' Paeonia suffruticosa 'Suminagare'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia drzewiasta 'Suminagare' - należy do grupy piwonii drzewiastych pochodzących ze wschodniej Azji, gdzie od stuleci są uprawiane i uszlachetniane, zwłaszcza w Chinach i Japonii. Tworzy powoli rosnący, długowieczny krzew liściasty o trwałym, zdrewniałym szkielecie pędów, który z roku na rok staje się mocniejszy i kwitnie wiosną bez konieczności przycinania przy ziemi. Liście są głęboko wcinane do pierzastych, średniozielone, latem wyglądają delikatnie i lekko, dobrze kontrastując z okazałymi kwiatami. W maju i czerwcu na końcach dojrzałych pędów otwierają się duże, miseczkowate do półpełnych kwiaty o średnicy zwykle 15–20 cm, w odcieniach od różu do czerwonoróżowego, z wyrazistymi żółtymi pręcikami pośrodku, chętnie odwiedzanymi przez zapylacze. Odmiana sprawdza się jako soliter przy tarasie, przed ciepłym murem lub w nasadzeniach w stylu japońskim z klonami, azaliami, paprociami czy trawami ozdobnymi. Części nadziemne ani korzenie nie są przeznaczone do spożycia.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w czasie deszczu nasiąkać wodą i ciążyć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych zaleca się warstwę drenażową i domieszkę żwiru, na glebach lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w ciągu pierwszych dwóch lat po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, ale długie okresy suszy zmniejszają kwiaty. Sadzi się wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby krzew z czasem wytworzył własne korzenie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych lub przemarzniętych gałęzi po kwitnieniu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C, pąki mogą jednak uszkodzić późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, korzystne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoczona ściółka, niestykająca się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m w zależności od kompozycji. W pojemniku sprawdza się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 5.3. 2026