Piwonia itoh 'Bartzella' Paeonia itoh 'Bartzella'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia itoh 'Bartzella' - międzygatunkowa odmiana z rodzaju Paeonia, powstała z krzyżówki piwonii zielnych i form drzewiastych. W rejestrze American Peony Society figuruje jako odmiana wyhodowana przez hodowcę Rogera F. Andersona, pierwsze kwitnienie w 1986 roku, siewka nr A81-10. Tworzy zaokrągloną kępę o wysokości około 70–90 cm i szerokości 80–100 cm, z intensywnie zielonymi, głęboko podzielonymi liśćmi, które zachowują kształt aż do jesieni i mogą przebarwiać się na brązowo. W maju i czerwcu pojawiają się duże, półpełne do pełnych kwiaty o średnicy 15–20 cm, cytrynowo- do złocistożółtych, z czerwonymi płomykami u nasady płatków i delikatnym cytrusowym zapachem. Mocne pędy utrzymują kwiaty nad liśćmi nawet po deszczu, dzięki czemu nadają się do kompozycji z kwiatów ciętych. Na rabatach bylinowych dobrze komponuje się z czosnkami ozdobnymi, kocimiętkami, bodziszkami, szałwiami i lżejszymi trawami, które przejmują dekoracyjność po przekwitnięciu. Pochodzenie opisywane jest w rejestrze jako pełnokwiatowa biała Paeonia lactiflora × mieszaniec piwonii drzewiastej z grupy ‘Reath’, dlatego roślina zamiera na zimę jak bylina, a jednocześnie ma sztywniejszą budowę pędów i liści. Kwitnienie jest średnio wczesne do średniego, w cieplejszych regionach często od drugiej połowy maja, na wyżej położonych terenach raczej w czerwcu.

Uprawa: Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz osłonięte stanowisko, ponieważ duże kwiaty mogą w deszczu ciążyć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych zaleca się warstwę drenażową i domieszkę żwiru, na lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie okresy bez wody zmniejszają kwiaty. Sadzi się wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych pędów po przekwitnięciu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C, pąki mogą zostać uszkodzone przez późne wiosenne przymrozki, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści, korzystne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoczona ściółka bez bezpośredniego kontaktu z nasadą pędów. Zalecana rozstawa to około 1,2–1,5 m w zależności od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdza się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 3.2. 2026