Piwonia lekarska 'Alba Plena' Paeonia officinalis 'Alba Plena'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia lekarska 'Alba Plena'  - średnio wysoka, obficie kwitnąca bylina pochodząca z południowej Europy. Odmiana 'Alba Plena' należy do historycznych piwonii ogrodowych, w literaturze podaje się jej bardzo dawne pochodzenie i często sprzedawana jest również pod synonimem Paeonia × festiva 'Alba Plena'. Tworzy zwartą, wzniesioną kępę z głęboko podzielonymi, ciemnozielonymi liśćmi, osiągając zwykle 50–70 cm wysokości przy podobnej szerokości. W maju i czerwcu na szczytach pędów rozwijają się duże, pełne kwiaty o średnicy około 12–15 cm. Pąki są zazwyczaj delikatnie różowe, a w trakcie rozkwitania przechodzą w czystą biel, czasem z ledwie widocznym różowawym odcieniem podczas suszy i upałów. Kwiaty słodko pachną i doskonale prezentują się także w wazonie, przy czym formy pełne wytwarzają niewiele pyłku i dla owadów zapylających stanowią raczej element dekoracyjny. Po długotrwałym deszczu cięższe kwiaty mogą się na krótko pochylać. Roślina jest słabo trująca po spożyciu. W ogrodzie sprawdza się na rabatach bylinowych, przy różach jako roślina podsadzeniowa lub jako soliter w pojemniku, gdzie wyróżnia się struktura liści i wczesne kwitnienie. Kolorystycznie dobrze łączy się z niebieskimi i fioletowymi bylinami, na przykład z szałwią omszoną czy bodziszkami, a także z trawami ozdobnymi, które później zasłaniają zasychające liście.

Uprawa: Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w deszczu nasiąkać wodą i ciężeć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. W glebach gliniastych zaleca się warstwę drenażową i domieszkę żwiru, w glebach lekkich natomiast większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim przez pierwsze dwa lata po posadzeniu. Po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie okresy bez opadów zmniejszają kwiaty. Sadzi się ją wiosną lub jesienią, a w przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, a przenawożenie azotem sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych pędów po przekwitnieniu, formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C. Pąki mogą zostać uszkodzone przez późne wiosenne przymrozki, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistość liści, dlatego cenne jest przewiewne stanowisko i niezbyt mokra ściółka, która nie styka się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m w zależności od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdza się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 4.2. 2026