Renkloda 'Althanova' Prunus domestica subsp. italica 'Althanova'

Opis szczegółowy produktu

Renkloda 'Althanova' - należy do tradycyjnych środkowoeuropejskich renklod, rozpowszechnionych pod nazwą 'Reine Claude d'Althan'. W praktyce wiąże się ją z uprawą w okolicach Svojšic koło Kolína oraz z nazwiskiem hrabiowskiego rodu d'Althan, skąd w XIX wieku odmiana rozprzestrzeniła się do ogrodów i sadów. Tworzy średnio silnie rosnące drzewo o dość rozłożystej koronie. W wieku dojrzałym osiąga około 4–6 m wysokości i 3–5 m szerokości, zależnie od podkładki i cięcia. W kwietniu i maju zakwita białymi kwiatami, które dostarczają pyłku i nektaru wczesnym zapylaczom. Owoce dojrzewają w drugiej połowie sierpnia. Są duże i kuliste, mają czerwonofioletową do winnoczerwonej skórkę z delikatnym nalotem woskowym, a skórka jest średniej grubości. Miąższ jest złotożółty, dość jędrny, bardzo soczysty, słodko-winny i lekko aromatyczny, a pestka zwykle dobrze odchodzi od miąższu. Renkloda sprawdza się jako owoc deserowy, do ciast i na przetwory. Owoce naturalnie zawierają pektyny, kwasy organiczne i składniki mineralne, co jest cenione przy domowym przetwórstwie. Zbiór owoców przypada na drugą połowę sierpnia, a dojrzałość konsumpcyjną osiągają na początku września. Ponieważ jest to odmiana obcopylna, potrzebna jest inna renkloda o tym samym terminie kwitnienia, na przykład 'Oulinská'. Podczas wilgotnej pogody owoce mogą pękać, a następnie ulegać gniciu. Spośród chorób należy też obserwować szarkę, na którą odmiana jest tolerancyjna.

Uprawa: Renklody preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby, zasobne w próchnicę, dobrze przepuszczalne i zdolne do utrzymania umiarkowanej wilgotności. Optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby trwale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte od silnych, zimnych wiatrów. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni. Należy zapewnić wystarczającą przestrzeń zarówno dla systemu korzeniowego, jak i dla korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4 do 5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie wykonuje się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po przekwitnięciu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze. Prześwietla się wtedy koronę, usuwa gałęzie zagęszczające, suche lub chore i pobudza odnawianie pędów owoconośnych. Silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, jednak u młodych drzewek warto chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.01. 2026

Więcej na:  Instrukcja uprawy śliw