Renkloda 'Malvazinka' Prunus domestica subsp. italica 'Malvazinka'

Opis szczegółowy produktu

Renkloda 'Malvazinka' - należy do starych angielskich odmian znanych już z pierwszej połowy XIX wieku. W czeskich źródłach pomologicznych zalicza się ją do wczesnych śliw o cechach renklod. W młodości rośnie silniej, później wzrost słabnie, a korona rozpościera się, przyjmując luźniejszy kształt. Białe kwiaty pojawiają się w kwietniu i maju. Kwiaty stosunkowo dobrze znoszą późnowiosenne ochłodzenia. Odmiana jest obcopylna, dlatego potrzebuje w pobliżu innej odpowiedniej śliwy kwitnącej w tym samym czasie. Sprawdzonymi zapylaczami są Renkloda Zielona, Oullinska i Renkloda Althana, odpowiednia bywa również Mirabelka z Nancy. Owoce osiągają około 35–55 g, mają niemal kulisty kształt i skórkę w kolorze od różowego do ciemnoczerwonego, czasem jasnofioletową, pokrytą nalotem woskowym. Żółtawy do zielonkawożółtego miąższ jest jędrny, a zarazem bardzo soczysty. Smak jest słodko-winny, orzeźwiający i po pełnym dojrzeniu przyjemnie aromatyczny. Pestka oddziela się średnio dobrze do dobrze, zależnie od stopnia dojrzałości. Zbiór przypada od końca lipca do połowy sierpnia. W kuchni owoce nadają się do spożycia na surowo, na kompoty, dżemy, do ciast, do suszenia i do fermentacji. Owoce naturalnie zawierają błonnik, potas, witaminę C i polifenole roślinne, dzięki czemu dobrze wpisują się w urozmaiconą dietę.

Uprawa: Preferuje głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z odpowiednią ilością próchnicy, dobrze przepuszczalne i zdolne do utrzymania umiarkowanej wilgotności, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte przed silnymi, zimnymi wiatrami. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, przy czym należy zapewnić wystarczająco dużo miejsca dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po przekwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze, kiedy prześwietla się koronę, usuwa zagęszczające, suche lub chore gałęzie i pobudza odnawianie pędów owoconośnych, przy czym silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, jednak u młodych drzewek warto chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Jana | Rewizja: 01.09. 2026