Renkloda 'Oulinská' - pojemnik Prunus domestica subsp. italica 'Oulinská'

Opis szczegółowy produktu

Renkloda 'Oulinská'  - stara francuska odmiana, znana również jako 'Oullins Gage', opisana w XIX wieku. W ogrodach ceni się ją za wczesne dojrzewanie, regularne owocowanie i dobrą zdolność przystosowania. Drzewo rośnie średnio silnie do silnego i w typowej formie tworzy szerszą koronę, w wieku dojrzałym osiąga około 4–6 m × 3–5 m, na słabszych podkładkach utrzymuje się w granicach 2,5–4 m. Kwiaty pojawiają się w kwietniu i maju, są białe i stanowią ważne wiosenne źródło nektaru. Odmiana jest samopylna, mimo to zapylenie krzyżowe często zwiększa zawiązywanie owoców i ich wielkość. Owoce dojrzewają od połowy do końca sierpnia, są duże, kuliste, żółtozielone do złocistożółtych. Miąższ jest zielonkawożółty, dość jędrny, bardzo soczysty i słodki, u niektórych drzew może silniej przylegać do pestki. Zastosowanie jest deserowe i przetwórcze, owoce nadają się na kompot, do ciast, knedli z owocami i do zaprawiania w słoikach, a w pełnej dojrzałości także na przecier i powidła. Owoce naturalnie zawierają pektyny i kwasy organiczne, co przydaje się przy domowych przetworach. Uprawa nie wymaga szczególnych warunków, a odmiana wyróżnia się mrozoodpornością i tolerancją na szarkę. Dzięki obfitemu kwitnieniu często sprawdza się również jako zapylacz obcopylnych renklod, na przykład 'Althanova', i zwiększa ich zawiązywanie owoców.

Uprawa:  Najlepsze są gleby głębokie, średnio ciężkie do gliniastych, zasobne w próchnicę, dobrze przepuszczalne i zdolne do utrzymania umiarkowanej wilgotności, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte przed silnymi, zimnymi wiatrami. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni i należy zapewnić wystarczająco dużo miejsca zarówno dla systemu korzeniowego, jak i dla korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4 do 5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po przekwitnięciu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze – prześwietla się wtedy koronę, usuwa gałęzie zagęszczające, suche lub chore i pobudza odnawianie pędów owoconośnych, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, jednak u młodych drzewek warto chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.01. 2026

Więcej na:  Instrukcja uprawy śliw