Renkloda 'Oulińska' Prunus domestica subsp. italica 'Oulinská'

Opis szczegółowy produktu

Renkloda 'Oulinska' - stara francuska odmiana znana rowniez jako 'Oullins Gage', opisana w XIX wieku. W ogrodach ceniona jest za wczesne dojrzewanie, regularne owocowanie i dobra adaptacyjność. Drzewo rosnie srednio silnie do silniej i przy standardowym pokroju tworzy szersza korone, osiagajac w doroslosci ok. 4-6 m x 3-5 m, na slabszych podkladkach utrzymuje sie na poziomie 2,5-4 m. Kwiaty pojawiaja sie w kwietniu-maju, sa biale i naleza do waznych wiosennych zrodel nektaru. Odmiana jest samopylna, jednak zapylenie krzyzowe czesto zwieksza zawiazywanie sie owocow i ich wielkosc. Owoce dojrzewaja od polowy do konca sierpnia, sa duze, kuliste, zoltozielone do zlotozielonych. Miazsz jest zoltozielony, bardziej zwarty, bardzo soczysty i slodki, u niektorych drzew moze byc bardziej przyrosniety do pestki. Zastosowanie jest deserowe i kulinarne, nadaje sie na kompoty, ciasta, kluski owocowe i do przetworow, w pelnej dojrzalosci rowniez na puree i powidla. Owoce naturalnie zawieraja pektyny i kwasy organiczne, co przydaje sie przy domowych przetworach. Do uprawy nie wymaga zadnych specjalnych warunkow, charakteryzuje sie mrozoodpornoscia i tolerancja na szarke. Dzieki obfitemu kwitnieniu czesto sprawdza sie rowniez jako zapylacz dla sliw zapylanych krzyzowo, na przyklad 'Althanova', zwiekszajac ich zawiazywanie.

Uprawa: Preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymania odpowiedniej wilgotności, przy czym optymalna jest reakcja gleby obojętna do lekko zasadowej. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, chronione przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest wskazane od wiosny do jesieni i należy zapewnić odpowiednią przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu wielu drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej w formie kompostu lub zbilansowanych nawozów o odpowiedniej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorach, kiedy korona jest przerzedzana, usuwa się zagęszczające, suche lub chore gałęzie i wspiera się odnowę owoconośnych pędów, przy czym silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są najczęściej mrozoodporne, u młodych drzewek należy jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzęta.

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.01. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw