Renkloda 'Wazonova' Prunus domestica subsp. italica 'Wazonova'

Opis szczegółowy produktu

Renkloda 'Wazonova' - odmiana późnej renklody, w niektórych źródłach zapisywana także jako 'Wazanova'. Uważa się ją za starszą odmianę, prawdopodobnie pochodzenia francuskiego. Uprawia się ją ze względu na późne dojrzewanie, bardzo dobry smak i żółtozielone owoce podobne do zielonych renklod. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, jednak jego ostateczna wielkość zawsze zależy od podkładki, rodzaju gleby, cięcia i wybranej formy uprawy. Liście są zielone i eliptyczne. Wiosną uzupełniają je białe kwiaty, które odwiedzają pszczoły i inne zapylacze. Okres kwitnienia przypada na kwiecień i maj. Owoce dojrzewają późno, zwykle od końca sierpnia do września, a w niektórych miejscach mniej więcej kilka dni przed odmianą 'Domácí velkoplodá'. Są średniej wielkości lub większe, kuliste, o żółtozielonej skórce z delikatnym nalotem woskowym. Miąższ jest żółtozielony, bardzo soczysty, słodko-winny do słodkiego i aromatyczny. Według części źródeł ma lekko gorzkawą nutę. Dobrze oddziela się od pestki. Owoce zawierają cukry, błonnik, kwasy organiczne, potas i związki polifenolowe. Nadają się do bezpośredniego spożycia, na kompoty, dżemy, ciasta i sosy owocowe, a także do delikatnego suszenia. Odmiana jest samopylna. 

Uprawa: Śliwy preferują głębokie gleby średnio ciężkie do gliniastych. Gleba powinna być bogata w próchnicę, dobrze przepuszczalna i zdolna do utrzymania umiarkowanej wilgotności. Optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne lub lekko półcieniste, ciepłe i przewiewne, osłonięte od silnych, zimnych wiatrów. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni. Należy zapewnić wystarczająco dużo miejsca dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po przekwitnięciu. Najlepiej stosować kompost lub zrównoważone nawozy o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się przede wszystkim po zbiorze. Prześwietla się wtedy koronę, usuwa gałęzie zagęszczające, suche lub chore i wspiera odnawianie pędów owoconośnych. Silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne. U młodych drzewek warto jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Więcej na:  Instrukcja uprawy śliw

Autor: Kristýna | Rewizja: 11.06. 2026