Renkloda 'Zielona renkloda' - pojemnik Prunus domestica subsp. italica 'Zielona renkloda'

Opis szczegółowy produktu

Renkloda 'Zielona renkloda' - średnio wczesna odmiana z Francji, obcopylna. Klasyczna francuska renkloda, uprawiana od stuleci ze względu na delikatny, aromatyczny smak. W ogrodzie tworzy średnio silnie rosnące drzewo o kulistej, półotwartej koronie, osiągające około 4–6 m wysokości i 4–5 m szerokości. Od połowy kwietnia do początku maja wydaje białe, lekko pachnące kwiaty, które przyciągają pszczoły. Odmiana jest obcopylna, dlatego dla regularnego owocowania sadzi się w jej pobliżu zapylacz, na przykład 'Victoria', 'Opal', 'Reine Claude d'Althan' lub inną śliwę kwitnącą w tym samym terminie. Owoce są małe do średnich, okrągłe, zielone do zielonożółtych, w pełnej dojrzałości pokryte delikatnym nalotem woskowym. Miąższ jest jasnożółty, bardzo soczysty, mięsisty, a w smaku przypomina miód z owocowym aromatem. Zbiór przypada najczęściej pod koniec sierpnia, w cieplejszych rejonach może trwać do początku września. Odmiana nadaje się przede wszystkim do spożycia na surowo, ale dobrze sprawdza się także w kuchni – w ciastach, knedlach, kompotach lub jako przecier. Owoce w naturalny sposób zawierają błonnik, kwasy organiczne i składniki mineralne, tradycyjnie wykorzystuje się je również do suszenia i na przetwory. W kompozycji ogrodowej renkloda wygląda naturalnie obok kostrzew, lawend i niskich krzewów, które znoszą suchszy skraj korony, a wiosenne rośliny cebulowe korzystają ze światła przed rozwojem liści.

Uprawa: Śliwy preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z dużą zawartością próchnicy, dobrze przepuszczalne i zdolne do utrzymania umiarkowanej wilgotności, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, należy przy tym zapewnić wystarczająco dużo miejsca dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu kilku drzew zaleca się rozstawę około 4 do 5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o odpowiedniej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze, prześwietlając koronę, usuwając zagęszczające, suche lub chore gałęzie i pobudzając odnawianie pędów owoconośnych, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, jednak u młodych drzewek warto chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.02. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw