Śliwa 'Durancie' Prunus domestica 'Durancie'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa 'Durancie' - starsza odmiana, od dawna uprawiana na ziemiach czeskich, znana także pod wieloma nazwami regionalnymi. Jej pochodzenie podaje się jako niejasne, w praktyce sprawdziła się jednak szczególnie w cieplejszych i umiarkowanie ciepłych rejonach, gdzie owoce osiągają pełną słodycz. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, tworzy wyższą koronę, z czasem kulistą. W kwietniu kwitnie białymi kwiatami i jest dobrym wiosennym pożytkiem dla zapylaczy. Owoce dojrzewają od drugiej połowy września do pierwszej połowy października. Są średniej wielkości, owalne do kulistych, ze skórką w kolorze granatowofioletowym, pokrytą nalotem woskowym. Miąższ jest żółtozielony, delikatny i bardzo soczysty, smak wyraźnie słodki i aromatyczny, pestka często gorzej oddziela się od miąższu. Owoce tradycyjnie przeznacza się do przetwórstwa. Doskonale nadają się na powidła, do suszenia, na kompoty, ciasta, a dzięki wysokiej zawartości cukrów również na destylaty. Owoce naturalnie zawierają błonnik i pektyny, składniki mineralne, w tym potas, oraz polifenole w skórce. Odmiana jest samopylna, zapylacz nie jest konieczny, jednak wyższe i stabilniejsze plonowanie często obserwuje się w pobliżu innej śliwy kwitnącej w tym samym terminie, na przykład 'Stanley', 'Opal' lub 'Čačanská Lepotica'.

Uprawa: Śliwy preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z odpowiednią ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymania umiarkowanej wilgotności, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne lub lekko półcieniste, ciepłe i przewiewne, osłonięte od silnych zimnych wiatrów. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, należy przy tym zapewnić wystarczającą przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu kilku drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze, prześwietlając koronę, usuwając gałęzie zagęszczające, suche lub chore i pobudzając odnawianie pędów owoconośnych, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, u młodych drzewek warto jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.01. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw