Śliwa 'Durancie' Prunus domestica 'Durancie'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa 'Durancie' - starsza odmiana, długo uprawiana w Czechach, znana również pod wieloma nazwami regionalnymi. Pochodzenie jest zwykle podawane jako niejasne, ale w praktyce sprawdziła się szczególnie na terenach cieplejszych i umiarkowanie ciepłych, gdzie dojrzewa do pełnej słodyczy. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, tworząc wyższą koronę, później kulistą. W kwietniu kwitnie białymi kwiatami i jest dobrym źródłem wiosennej paszy dla zapylaczy. Owoce dojrzewają od drugiej połowy września do pierwszej połowy października. Są średniej wielkości, owalne do kulistych, ze skórką w kolorze niebiesko-fioletowym z nalotem. Miąższ jest żółto-zielony, delikatny i bardzo soczysty, smak wyraźnie słodki i aromatyczny, pestka często oddziela się gorzej. Wykorzystanie owoców jest tradycyjnie przetwórcze. Doskonale nadaje się na powidła, suszenie, kompoty, ciasta, a dzięki wysokiej zawartości cukrów również na destylaty. Owoce naturalnie zawierają błonnik i pektyny, minerały w tym potas oraz polifenole w skórce. Odmiana jest samopylna, zapylacz nie jest potrzebny, jednak wyższe i stabilniejsze plonowanie jest często obserwowane w pobliżu innej śliwy kwitnącej w tym samym terminie, na przykład 'Stanley', 'Opal' lub 'Čačanská Lepotica'.

Uprawa: Preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymania odpowiedniej wilgotności, przy czym optymalna jest reakcja gleby obojętna do lekko zasadowej. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, chronione przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest wskazane od wiosny do jesieni i należy zapewnić odpowiednią przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu wielu drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej w formie kompostu lub zbilansowanych nawozów o odpowiedniej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorach, kiedy korona jest przerzedzana, usuwa się zagęszczające, suche lub chore gałęzie i wspiera się odnowę owoconośnych pędów, przy czym silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są najczęściej mrozoodporne, u młodych drzewek należy jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzęta.

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.01. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw