Śliwa 'Gabrovská' Prunus domestica 'Gabrovská'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa 'Gabrovská' - późna odmiana śliwy pochodzenia bułgarskiego. Powstała w rejonie Drianowa z krzyżowania odmian 'Kjustendilská' i 'Montfortská', dzięki czemu łączy charakter prawdziwej węgierki z jędrniejszym miąższem i dobrą przydatnością do przetwórstwa. Rośnie średnio silnie, korona ma skłonność do gęstszego rozgałęziania się, a ostateczna wielkość drzewa zależy od podkładki, gleby, cięcia i formy uprawy. Liście są zielone, eliptyczne, kwiaty białe, pojawiają się w kwietniu i maju. Kwiaty odwiedzają pszczoły, trzmiele i inne owady zapylające. Owoce dojrzewają w pierwszej połowie września. Są większe niż u węgierki zwykłej, elipsoidalne, ciemnofioletowoniebieskie, z wyraźnym nalotem woskowym i jędrną skórką. Miąższ jest żółtawy, jędrny, soczysty, słodko-winny, lekko aromatyczny i dobrze odchodzi od pestki. Owoce zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne i polifenole. Dzięki jędrności dobrze znoszą transport i nadają się do bezpośredniego spożycia, do ciast, kompotów, powideł, dżemów, do suszenia, mrożenia, a także do produkcji destylatów. Odmiana jest częściowo samopylna i owocuje również posadzona pojedynczo. Wyższy i bardziej wyrównany plon zapewnia sąsiedztwo odpowiedniej śliwy o tym samym terminie kwitnienia, zwłaszcza 'Stanley', a także 'Čačanská lepotica', 'Haganta' lub 'President'. W ogrodzie dobrze uzupełnia wcześniejsze półwęgierki i przedłuża zbiór do września.

Uprawa: Najlepiej rośnie na glebach głębokich, średnio ciężkich do gliniastych, bogatych w próchnicę, dobrze przepuszczalnych i zdolnych do utrzymania umiarkowanej wilgotności, optymalnie o odczynie obojętnym do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte przed silnymi, zimnymi wiatrami. Sadzi się od wiosny do jesieni, zapewniając wystarczająco dużo miejsca dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu kilku drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze: prześwietla się koronę, usuwa gałęzie zagęszczające, suche lub chore i wspiera odnawianie pędów owoconośnych. Silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, jednak u młodych drzewek warto chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Więcej na:  Instrukcja uprawy śliw

Autor: Kristýna | Rewizja: 11.06. 2026