Śliwa 'Hanita' Prunus domestica 'Hanita'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa 'Hanita' - samopylna odmiana śliwy z niemieckiej hodowli Uniwersytetu Hohenheim. Wyhodował ją dr Walter Hartmann z krzyżówki odmian 'President' i 'Auerbacher', a w sprzedaży jest od 1992 roku. Należy do nowoczesnych odmian zbliżonych do węgierek, które wcześnie wchodzą w okres owocowania, plonują regularnie i dają owoce dobrej jakości. Wzrost jest początkowo silniejszy, a z wejściem w okres owocowania słabnie. Ostateczna wielkość korony zależy od podkładki, gleby, cięcia i formy uprawy. Korona ma raczej wzniesiony pokrój i wymaga regularnego prześwietlania, aby owoce równomiernie dojrzewały. Liście są zielone, eliptyczne, a białe kwiaty pojawiają się w kwietniu i maju. Kwiaty odwiedzają pszczoły, trzmiele i inne owady zapylające. Owoce dojrzewają od końca sierpnia do połowy września, często stopniowo, dlatego zbiór dzieli się na kilka tur. Są średniej wielkości do dużych, podłużnie owalne, ciemnoniebieskie do fioletowoniebieskich i pokryte wyraźnym nalotem woskowym. Miąższ jest złotożółty, jędrny, soczysty, słodko-winny, intensywnie aromatyczny i dobrze odchodzi od pestki. Owoce zawierają cukry, błonnik, potas i kwasy organiczne. Nadają się do bezpośredniego spożycia, na ciasta, knedle, kompoty, dżemy, powidła, do suszenia, mrożenia, a także do destylacji. Odmiana jest samopylna i owocuje również posadzona pojedynczo.

Uprawa: Śliwy preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby, bogate w próchnicę, dobrze przepuszczalne i zdolne do utrzymania umiarkowanej wilgotności, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte przed silnymi, zimnymi wiatrami. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, a roślinie należy zapewnić wystarczająco dużo miejsca zarówno dla systemu korzeniowego, jak i dla korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się odstępy około 4–5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze – prześwietla się wtedy koronę, usuwa gałęzie zagęszczające, suche lub chore i pobudza odnawianie pędów owoconośnych. Silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są na ogół mrozoodporne, jednak u młodych drzewek warto chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę. 

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Kristýna | Rewizja: 12.06. 2026