Śliwa 'Haroma' - pojemnik Prunus domestica 'Haroma'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa 'Haroma' - samopylna odmiana śliwy z niemieckiej hodowli Uniwersytetu Hohenheim. Powstała z odmiany 'Hanita' i krzyżówki 'Ortenauer' × 'Stanley 34', dlatego łączy dobry smak, wysoką regularność plonowania i jędrność owoców. Należy do nowoczesnych odmian pośrednich między śliwą a węgierką, przeznaczonych do ogrodów i mniejszych sadów, w których ceni się zdrowotność i dobre właściwości przetwórcze. Wzrost jest średnio silny, a ostateczna wielkość korony zależy od podkładki, gleby, cięcia i formy uprawy. Korona powinna być przewiewna, aby wrześniowe owoce dobrze dojrzewały i szybko obsychały po deszczu. Liście są zielone, bardziej błyszczące i sztywniejsze, kwiaty białe, otwierające się w kwietniu i maju, chętnie odwiedzane przez pszczoły i trzmiele. Zbiór przypada na wrzesień, krótko przed tradycyjną węgierką zwykłą. Owoce są średniej wielkości do większych, wydłużenie jajowate, ciemnoniebieskie do fioletowoniebieskich, z silnym nalotem woskowym. Miąższ w pełnej dojrzałości jest intensywnie pomarańczowy, soczysty, słodki, z długo wyczuwalną delikatną kwaskowatością skórki i korzennym aromatem. Pestka dobrze odchodzi od miąższu. Owoce zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne i polifenole. Nadają się do jedzenia na surowo, na ciasta, kompoty, dżemy, powidła, sosy owocowe, do mrożenia i destylacji. 

Uprawa: Najlepiej rosną na glebach głębokich, średnio ciężkich do gliniastych, z odpowiednią ilością próchnicy, dobrze przepuszczalnych i zdolnych do utrzymania umiarkowanej wilgotności, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, przy czym należy zapewnić wystarczająco dużo miejsca dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze, prześwietlając koronę, usuwając gałęzie zagęszczające, suche lub chore i wspierając odnawianie pędów owoconośnych, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, jednak u młodych drzewek warto chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę. 

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Kristýna | Rewizja: 12.06. 2026