Śliwa 'Špendlík žlutý' Prunus domestica 'Yellow Pin'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa 'Špendlík žlutý' - stara odmiana śliwy tradycyjnie uprawiana przede wszystkim na Morawach i na pograniczu morawsko-słowackim. W podziale pomologicznym należy do grupy „špendlíků”, czyli drobniejszych typów śliwy domowej, spokrewnionych z mirabelkami i lubaszkami. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, w zależności od podkładki. Liście są sezonowe, zielone, jajowate do eliptycznych i drobno piłkowane. Białe kwiaty pojawiają się zwykle w kwietniu i maju, przyciągając owady zapylające. Odmiana jest samopylna, więc do zawiązania owoców nie potrzebuje innej śliwy. Owoce są małe do średniej wielkości, przeważnie owalne do eliptycznych, o żółtej do złocistożółtej skórce. Miąższ jest złocistożółty, delikatny, średnio soczysty, słodki, aromatyczny, czasem lekko korzenny lub kwaskowaty. Pestka zwykle dobrze oddziela się od dojrzałego miąższu. Zbiór odbywa się stopniowo od końca lipca do połowy sierpnia, zależnie od położenia i pogody. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, na dżemy, powidła, kompoty, do wypieków, suszenia i fermentacji. Odmiana dobrze sprawdza się w ogrodach naturalistycznych, wiejskich i użytkowych.

Uprawa: Śliwy preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby, zasobne w próchnicę, dobrze przepuszczalne i zdolne do utrzymania umiarkowanej wilgotności, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte od silnych, zimnych wiatrów. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, należy przy tym zapewnić wystarczającą przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu kilku drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze – prześwietla się wtedy koronę, usuwa gałęzie zagęszczające, suche lub chore i pobudza odnawianie pędów owoconośnych, natomiast silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, u młodych drzewek warto jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Jana | Rewizja: 01.09. 2026